طراحی مدل نهادینه سازی برابری جنسیتی در ورزش بانوان: رویکرد برساخت گرایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه علوم ورزشی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج، ایران
2 استادیار رشته مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی، واحد بهبهان، دانشگاه آزاد اسلامی، بهبهان، ایران
3 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد قروه، دانشگاه آزاد اسلامی، قروه، ایران
doi
چکیده
برابری جنسیتی یکی از مؤلفههای اساسی توسعه پایدار در جوامع معاصر بهشمار میرود. با این حال، زنان در حوزه ورزش همچنان با موانع ساختاری، فرهنگی و نهادی مواجهاند که مانع از بهرهمندی برابر آنان از فرصتهای ورزشی میشود. هدف این مطالعه ارائه الگوی نهادینهسازی برابری جنستی در ورزش ایران بود. این مطالعه کیفی و روش آن از نوع نظریه داده بنیاد رهیافت ساختگرایانه است. مشارکتکنندگان این مطالعه را ذینفعان (ورزشکاران زن و مرد قهرمان ملی، صاحبنظران ورزش زنان، مدیران ورزش، جامعهشناسان ورزشی و حقوقدانان ورزشی) تشکیل میدادند. انتخاب این افراد بهصورت هدفمند بود. نمونهگیری تا رسیدن به حد اشباع نظری ادامه پیدا کرد، بر این مبنا تعداد 22 مصاحبه انجام گرفت. برای جمعآوری اطلاعات، از مصاحبه نیمه ساختاریافته و به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از دو فرایند همپوش کدگذاری باز و کدگذاری متمرکز استفاده شد. نظریه برآمده از دادههای تحقیق نشان داد: نهادینه سازی برابری جنسیتی در ورزش ایران شامل تعاملات بین عوامل و سطوح متعدد است و لزوماً از الگوهای گذشته پیروی نمیکند. این بدین معناست که برای نهادینه سازی برابری جنسیتی در ورزش ایران ابتدا باید امنیت برقرار باشد. پس از اینکه امنیت در ابعاد فردی، عمومی و اجتماعی مهیا شد لازم است حمایت و پشتیبانی لازم بعمل آید. این حمایت در پنج بعد حمایت رسانهای، حمایت قانونی، حمایت اجتماعی، حمایت دولت و حمایت سازمانهای ورزشی بایستی پیگیری شود. در ادامه لازم است توانمندسازی و بهسازی که خود ترکیبی از ابعاد توانمندسازی جمعی، توانمندسازی فردی، جانشینپروری و مطالبهگری زنان است مورد توجه قرار گیرد. سرانجام در بالاترین سطح لازم است کنش اجتماعی انجام شود. این کنش بابد در سه بعد شکست سقف شیشهای، با تعریف هویت انسانی و اجتماعی و مقابله با هنجارهای جنسیتی باشد.