نقش توسعۀ پایدار در تحول معاهدات سرمایهگذاری
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حقوق بینالملل، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری حقوق بینالملل، دانشکدۀ حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/jplsq.2021.304125.2474چکیده
توسعۀ پایدار به هدف عمدة سیاستهای جمعی بینالمللی مبدل شده است. از این رهگذر سرمایهگذاری خارجی، بهعنوان نیروی محرک توسعۀ پایدار، همواره مورد توجه بوده است؛ به شکلی که توسعۀ پایدار را در بسیاری از نقاط جهان بدون سرمایهگذاری خارجی ممکن نمیدانند. معاهدات بینالمللی سرمایهگذاری سنتی از این نظر که حمایتهایی را برای سرمایهگذار خارجی منصرف از الزامات توسعۀ پایدار تأمین میکنند، مورد انتقاد قرار گرفتهاند که تحولاتی را در این معاهدات موجب شده است که موضوع مقالۀ حاضر است. در نتیجه به نظر میرسد در پرتو کثرت ارجاع به توسعۀ پایدار در معاهدات نو (مدرن) سرمایهگذاری، زمینة ایجاد تعادل بین اهداف توسعۀ پایدار و حمایتهای موضوع این معاهدات ایجاد شده است.