بررسی تاثیر بازی درمانی و تمرینات ادراکی حرکتی بر امید به زندگی کودکان کار و خیابان با تاکید بر نظریه اشنایدر

doi
چکیده

بازی اهمیت کمتری از ورزش برای اطفال نداشته و غریزه و طبیعت آنها است . یک کودک سالم را تنها بدون حرکت، بدون سرگرمی و بیکار نمی توان یافت لذا هدف از این پژوهش بررسی تأثیربازی‌درمانی و تمرینات ادراکی حرکتی بر امید به زندگی کودکان کار و خیابان با تأکید بر نظریه اشنایدر بود.این تحقیق از نوع نیمه تجربی و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری، کودکان کار و خیابان منطقه ۱۲ تهران بودند که تعداد ۶۰ کودک دختر در رده سنی ۸ تا ۱۱ سال به شیوه در دسترس از دوخانه کودک برای انجام این پژوهش در نظر گرفته شد. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه امید به زندگی اشنایدر بودکه این پرسشنامه توسط اشنایدر، هاریس، اندرسون، هولران، ایرونیک و همکاران (۱۹۹۱) تهیه شده است دارای ۱۲ سوال بوده و هدف آن ارزیابی میزان امید به زندگی در افراد می باشد ضریب اعتبار این مقیاس با استفاده از فرمول آلفای کرونباخ 86/0 و از طریق بازآزمایی 81/0 بدست آمد. جهت تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از آزمون آنکوا استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که بازی و تمرینات ورزشی می‌تواند نقش مؤثر برافزایش امید به زندگی کودکان آسیب‌دیده کار و خیابان داشته باشد و در حوزه اختلالات و مشکلات روان‌شناختی می‌تواند به‌مثابه یک درمان مؤثر کاربرد داشته باشد. نتیجه نهایی از این تحقیق این است که با استفاده از بازی‌درمانی و طراحی و اجرای تمرینات مختلف ورزشی بالأخص تمرینات ادراکی حرکتی به بهبود وضعیت روان‌شناختی کودکان کار کمک شایانی خواهد شد.