طراحی الگوی ارزشگذاری بازیکنان ورزشی (مطالعه موردی: بازیکنال والیبال ایران)

نویسندگان

1 استاد گروه مدیریت ورزشی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران

2 شهرزیبا بلوار تعاون کوچه مقصود پلاک 26 واحد 11

3 استادیار گروه مدیریت دانشکده مدیریت و حسابداری پردیس فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران

doi
چکیده

مطالعه حاضر به طراحی الگویی جهت ارزیابی، ارزشگذاری و قیمت گذاری بازیکنان والیبال در ایران می پردازد. روش تحقیق حاضر از نوع رویکرد ترکیبی کمی و کیفی است. جامعه آماری در فاز کیفی شامل 260 مقاله استخراج شده از منابع معتبر به روش فراترکیب می باشد از مقاله های استخراج شده تعداد 100 مقاله جهت ارزیابی نهایی انتخاب شدند. جهت بررسی مدل طراحی شده از روش کیفی دیاگرام سببی استفاده گردید. جامعه آماری در بخش کمی شامل مجموع بازیکنان لیگ برتر والیبال ایران به تعداد 168 نفر بودند و نمونه آماری با توجه به محدودیت دسترسی به صورت احتمالی و از نوع قضاوتی در دسترس، شامل 30 نفر از بازیکنان لیگ والیبال می باشد. ابزار جمع آوری داده ها بر اساس مصاحبه نیمه ساختار یافته، پرسشنامه بسته و چک لیست می باشد که به روش دلفی فازی انجام گردید. از مقاله های منتخب تعداد 125 مولفه استخراج گردید، تعدادی از شاخص ها حذف و تعداد دیگری توسط خبرگان اضافه گردید و در نهایت تعداد 60 شاخص مورد تایید قرار گرفت. شاخص ها به دو گروه کمی و کیفی تقسیم گردیدند. شاخص ها بر اساس منابع معتبر و با استفاده از نظر خبرگان در استاندارد 10 امتیازی رتبه بندی و امتیازدهی شدند و امتیاز هر مولفه تعیین شد. در مرحله بعد داده های مربوط به شاخص های کمی و کیفی بازیکنان با استفاده از پرسشنامه و چک لیست، جمع آوری گردید و مجموع نمرات هر بازیکن از شاخص ها به دست آمد. در مرحله بعد مجموع مبلغ موجود در لیگ جهت خرید یا فروش بازیکنان به دست آمد و سپس با استفاده از محاسبات ریاضی ارزش ریالی هر امتیاز تعیین گردید. در انتها مجموع امتیازهای کسب شده توسط بازیکن بر ارزش هر امتیاز ضرب شده و ارزش نهایی بازیکن مشخص گردید. نتایج نشان داد، گران ترین بازیکن با ارزش 13.532.539.444 ریال و ارزان ترین بازیکن با ارزش 7.023.809.400 ریال در بین بازیکنان لیگ برتر والیبال کشور هستند. همچنین نتایج نشان داد ارزش واقعی بازیکنان با ارزش مبلغ قراردادهای آنان متفاوت است. الگوی طراحی شده نیز به وسیله نظرات خبرگان و به روش دیاگرام سببی مورد تایید قرار گرفت. این تحقیق نشان داد نحوه قیمت گذاری بازیکنان و قرارداد آنان تناسبی با ارزش واقعی آنها ندارد، این موضوع در ایران می تواند علل متفاوتی داشته باشد اما یکی از دلایل اصلی این موضوع عدم وجود الگویی مناسب در ارزیابی، ارزشگذاری و تعیین قیمت بازیکن می باشد. در همین خصوص باشگاه و مسوولین مربوطه با اجرای این الگو در تیم های خود می توانند ارزش واقعی بازیکنان خود را به دست آوردند.