ارزیابی و سنجش اثرات احداث کنارگذر جدید بر کیفیت زندگی ساکنان (مورد پژوهی: کوی 22 بهمن شهرستان ساری)
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد برنامهریزی منطقهای، دانشگاه علم وصنعت ایران، تهران ایران.
2 استادیار شهرسازی دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
3 دانشجوی کارشناسی ارشد برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.22054/urdp.2022.64287.1387چکیده
گسترش شهرها بهواسطهی افزایش میزان شهرنشینی به امری ضروری تبدیلشده و وابستگی بهوسیله نقلیه و بهتبع آن گسترش شبکههای حملونقلی را به یک ضرورت، و نه یک انتخاب تبدیل کرده است. همین موضوع سبب ایجاد مشکلات عدیدهای در محلاتی که راههای جدید از آن عبور کردهاند، میشود. هدف این پژوهش ارزیابی تأثیرگذاری پروژه تکمیلی کنارگذر شمالی شهر ساری بر ساکنان کوی 22 بهمن میباشد. در این پژوهش روش گردآوری دادهها، میدانی و آماری (ترکیبی از روشهای کمی و کیفی) است. بهمنظور جمعآوری اطلاعات از مشاهدات میدانی، مصاحبههای عمیق فردی و گروهی و همچنین ابزار پرسشنامه با 3 معیار اصلی (دسترسی و خدمات، کالبدی، اجتماعی) و زیرمعیارها جهت سنجش تأثیرگذاری راه ارتباطی جدید بر وضعیت زندگی کوی 22 بهمن استفاده شده است. با استفاده از تکنیک (تحلیل سلسله مراتبی AHP) به وزندهی به معیارها پرداخته شدهاست. وزن معیارها باکمک متخصصان و کارشناسان با نرمافزار (Expert choice) تعیین شد و نهایتاً وضعیت هر یک از معیارها ارزیابی گردید. نتایج نشان داد تکمیل کنارگذر شمالی مشکلات فراوانی را برای ساکنان کوی 22 بهمن ایجادکرده است. احداث کنارگذر شمالی بیشترین تأثیر را به ترتیب دسترسی و خدمات، اجتماعی و کالبدی بر ساکنان کوی 22 بهمن داشته است. طبق بررسیهای صورت گرفته به نظر میآید تکمیل پروژه کنارگذر شمالی شهرستانی لازم بود، اما نیاز بود که روش اجرای پروژه اصلاح شود تا کوی مسکونی 22 بهمن را به دو قسمت مجزا تبدیل نکند و مردم ساکن در محله با مشکلات کمتری مواجه شوند.