اثر تمرین مقاومتی و تستوسترون انانتات بر بیان ژنهای Bax ، Bcl2 در بافت قلب موش های صحرایی نر ویستار
نویسندگان
1 1. دانشجوی دکتری ، گروه فیزیولوژی ورزش ، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران.
2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران
3 دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزش ، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران.
4 Assistant Professor of Exercise Physiology , South Tehran Branch , Islamic Azad university, Tehran, Iran.
doi
10.71865/jsports.2025.12291202406چکیده
هدف از پژوهش حاضر مطالعه تاثیر هشت هفته تمرین مقاومتی و مصرف تستوسترون بر برخی شاخص های آپوپتوز بافت قلبی در موشهای صحرایی نر ویستار می باشد. در این پژوهش، 21 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار (با سن 8 هفته) با میانگین وزنی 70/11 ± 20/252 گرم انتخاب و به 3 گروه کنترل،تمرین مقاومتی و تمرین مقاومتی+ تستوسترون، تقسیم شدند. پروتکل تمرین مقاومتی پنج روز در هفته (چهار نوبت ششتایی با استراحت 60 الی 90 ثانیه) به صورت صعود از نردبان ۱متری که در آن وزنهها، هفتهی اول 60 درصد وزن بدن و هر هفته 20 درصد وزن بدن موشها، به وزنه ها اضافه میشد. تزریق تستوسترون انانتات با دوزmg/kg20 ، 3 روز در هفته به صورت درون عضلانی انجام شد. جهت تجزیه و تحلیل یافتههای پژوهش از آزمون آنالیز واریانس یک راهه و از آزمون تعقیبی توکی جهت نشان دادن تفاوت بین گروهها استفاده شد (05/0≥p). نتایج نشان داد : بیان Bax و Bcl2 در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل تفاوت معنی داری نشان نداد (05/0P≥). لیکن این تغییرات در گروه تمرین + تستوسترون نسبت به گروه کنترل، افزایش معنی داری در بیان Bax (001/0P=) نشان داد. هر چند تغییر معنی داری در بیان Bcl2 ایجاد نشد (05/0P≥). بر اساس نتایج مطالعه حاضر می توان گفت استفاده از دوزهای فوق فیزیولوژیک میتواند توسعه عوامل آپوپتوز در بافت قلب را افزایش دهد و احتمال آسیب میوکارد را بالا ببرد.بنابراین باید آگاهی افراد ورزشکاران افزایش یابد تا از آسیب پیشگیری نماید.
