فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

چکیده مقدمه: شیوع ویروس کرونا و محدودیت‌های ناشی از آن تأثیرات عمیقی بر زمینه‌های روانی، آموزشی و حرکتی کودکان داشته است، به‌ویژه در دوره پساکرونا. کاهش فرصت‌های فعالیت بدنی و تعاملات اجتماعی منجر به ضعف مهارت‌های حرکتی و خط‌نویسی شده است که امری حیاتی در موفقیت‌های تحصیلی کودکان محسوب می‌شود. این موضوع به‌ویژه در دوره ابتدایی اهمیت بیشتری دارد، زیرا مهارت‌های حرکتی و نوشتاری بنیادین در این سن شکل می‌گیرند و پایه‌ای برای یادگیری‌های بعدی هستند. روش‌ها: هدف این مطالعه بررسی تأثیر تمرین‌های ریتمیک بر بهبود این مهارت‌ها در دانش‌آموزان ابتدایی بود. طرح مطالعه نیمه‌تجربی بود و شرکت‌کنندگان به‌صورت تصادفی در دو گروه تجربی (دریافت‌کننده تمرین‌های ریتمیک) و کنترل قرار گرفتند. مهارت‌های حرکتی با استفاده از نسخه کوتاه آزمون مهارت‌های حرکتی بروئینینکس-اوسرتسکی (BOT-2) و مهارت‌های خط‌نویسی با استفاده از یک ابزار استاندارد ارزیابی شدند. مداخله شامل ۸ هفته تمرین ریتمیک سه جلسه در هفته بود. یافته‌ها: نتایج بهبود معناداری در مهارت‌های حرکتی) 01/, p < 699/24F=) و مهارت‌های دست خط‌نویسی) 05/, p < 123/5F=)  در گروه تجربی نشان داد. اندازه اثر برای مهارت‌های حرکتی 344/0  و دستخط‌نویسی 062/0 به دست آمد. نتیجه‌گیری: این یافته‌ها با مطالعات قبلی هماهنگی دارند و نشان می‌دهند که تمرین‌های ریتمیک می‌توانند در برنامه‌های آموزشی و درمانی موثر باشند. محدودیت‌هایی مانند حجم نمونه کوچک و مدت کوتاه مداخله وجود داشت. با این حال، نتایج نشان می‌دهند که ادغام این تمرین‌ها در روال روزانه می‌تواند به بهبود توسعه کودکان پساکرونا کمک زیادی کند. مطالعات آینده باید به بررسی اثرات بلندمدت این تمرین‌ها و همچنین تأثیر آنها بر سایر زمینه‌های رشد کودکان بپردازند.