تأثیر رهبری اصیل بر توانمندسازی کارکنان از طریق نقش میانجی آوای سازمانی و عدالت سازمانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
2 استاد مدیریت ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، گروه تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه کردستان، ایران
3 دانشیار مدیریت ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران
doi
10.30495/kmsj.2023.1976677.1072چکیده
این پژوهش با هدف تأثیر رهبری اصیل بر توانمندسازی کارکنان از طریق نقش میانجی آوای سازمانی و عدالت سازمانی انجام شد. شایان ذکر است که این پژوهش، توصیفی و از نوع مطالعات همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر همه کارکنان ادارات ورزش و جوانان غرب کشور به تعداد 885 نفر بودند. درنهایت، تعداد 370 نفر بهعنوان نمونه بهصورت تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار پژوهش چهار پرسشنامه رهبری اصیل والومبا و همکاران (2000)، توانمندسازی کارکنان اسپریتزر (1995)، آوای سازمانی هامس (2009) و عدالت سازمانی مورمن و نیهوف (1993) بود. روایی صوری و محتوایی ابزار پژوهش توسط گروهی از اساتید صاحبنظر و روایی سازه آن بهوسیله تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری تأیید گردید. همچنین پایایی پرسشنامهها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ گزارش شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از نرمافزارهای اس.پی.اس.اس.، اس.پی.اس.اس. سمپلپاور و اسمارت پی.ال.اس. استفاده گردید. نتایج نشان داد که آوای سازمانی اثر مثبت و معناداری بر توانمندسازی دارد. رهبری اصیل اثر مثبت و معناداری بر آوای سازمانی، توانمندسازی و عدالت سازمانی دارد. عدالت سازمانی اثر مثبت و معناداری بر توانمندسازی دارد. همچنین رهبری اصیل بر توانمندسازی از طریق آوای سازمانی اثر مثبت و معناداری دارد. درنهایت نتایج نشان داد که رهبری اصیل بر توانمندسازی از طریق عدالت سازمانی اثر مثبت و معناداری دارد. میتوان گفت که رهبری اصیل نقش مهمی در کاهش اقدامات منفی ایفا میکند و کارمندان و رهبران را قادر میسازد جهت اثربخشی همهجانبه و موفقیت سازمان با یکدیگر، همکاری عمیقی داشته باشند.