تأثیر رهبری اصیل بر توانمندسازی کارکنان از طریق نقش میانجی آوای سازمانی و عدالت سازمانی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

2 استاد مدیریت ورزشی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، گروه تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه کردستان، ایران

3 دانشیار مدیریت ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

doi
10.30495/kmsj.2023.1976677.1072
چکیده

این پژوهش با هدف تأثیر رهبری اصیل بر توانمندسازی کارکنان از طریق نقش میانجی آوای سازمانی و عدالت سازمانی انجام شد. شایان ذکر است که این پژوهش، توصیفی و از نوع مطالعات همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر همه کارکنان ادارات ورزش و جوانان غرب کشور به تعداد 885 نفر بودند. درنهایت، تعداد 370 نفر به‌عنوان نمونه به‌صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار پژوهش چهار پرسشنامه رهبری اصیل والومبا و همکاران (2000)، توانمندسازی کارکنان اسپریتزر (1995)، آوای سازمانی هامس (2009) و عدالت سازمانی مورمن و نیهوف (1993) بود. روایی صوری و محتوایی ابزار پژوهش توسط گروهی از اساتید صاحب‌نظر و روایی سازه آن به‌وسیله تحلیل عاملی تأییدی مبتنی بر مدل معادلات ساختاری تأیید گردید. همچنین پایایی پرسشنامه‎ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ گزارش شد. برای تجزیه‌و‌تحلیل‌ داده‌ها از نرم‌افزارهای اس.پی.اس.اس.، اس.پی.اس.اس. سمپل‌پاور و اسمارت پی.ال.اس. استفاده گردید. نتایج نشان داد که آوای سازمانی اثر مثبت و معناداری بر توانمندسازی دارد. رهبری اصیل اثر مثبت و معناداری بر آوای سازمانی، توانمندسازی و عدالت سازمانی دارد. عدالت سازمانی اثر مثبت و معناداری بر توانمندسازی دارد. همچنین رهبری اصیل بر توانمندسازی از طریق آوای سازمانی اثر مثبت و معناداری دارد. درنهایت نتایج نشان داد که رهبری اصیل بر توانمندسازی از طریق عدالت سازمانی اثر مثبت و معناداری دارد. می‌توان گفت که رهبری اصیل نقش مهمی در کاهش اقدامات منفی ایفا می‌کند و کارمندان و رهبران را قادر می‌سازد جهت اثربخشی همه‌جانبه و موفقیت سازمان با یکدیگر، همکاری عمیقی داشته باشند.