نقش مهارت‌های ارتباطی مربیان کشتی استان همدان در موفقیت کشتی‌گیران آزادکار

نویسندگان

1 کارشناس ارشد مدیریت ورزشی، دانشگاه علامه طباطبایی .

2 دانشیار مدیریت ورزشی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه علامه طباطبایی تهران

doi
10.30495/kmsj.2023.1978427.1077
چکیده

روش ﺗﺤﻘﯿﻖ حاضر توصیفی و از ﻧﻮع ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ بود که به صورت میدانی اجرا شد. جامعه آماری تحقیق را کلیه کشتی‌گیران آزادکار برتر رده‌های سنی نوجوانان، جوانان و بزرگسالان استان همدان در سال 1400 تشکیل داده‌اند. نمونه آماری برابر با 120 نفر بودند (نفرات برتر 3 رده در 10 وزن). روش نمونه‌گیری با توجه به اینکه جامعه آماری محدود و کم بود به‌صورت کل شمار در نظر گرفته شد. ابزار اندازه‌گیری تحقیق دو پرسشنامه مهارت‌های ارتباطی بارتون جی.ای (1990) و موفقییت sss (1394) بود که پایایی آن‌ها با استفاده از روش آلفای کرونباخ به ترتیب 9/0 و 89/0 به‌دست آمد. تجزیه و تحلیل دادها توسط نرم افزار spss با استفاده از روش‌های توصیفی نظیر توزیع فراوانی، درصد فراوانی، میانگین و انحراف استاندارد و روش‌های استنباطی همچون آزمون کلموگروف اسمیرنف، آزمون آماری همبستگی پیرسون در سطح معنی‌داری 05/0 p< و آزمون F تحلیل شد. نتایج تحقیق بیان می‌کند مهارت‌های ارتباطی مربیان اثر مثبت و معنی‌داری بر موفقیت کشتی‌گیران دارد. بر این اساس هر سه مهارت‌های ارتباطی یعنی مهارت شنود موثر، مهارت کلامی موثر و مهارت بازخورد مثبت مربیان باعث موفقیت کشتی‌گیران می‌گردد. طبق نتایج تحقیق، نحوه ارتباط بین مربی و کشتی‌گیر و تلاش مربی برای ایجاد رابطه‌ای موثر با کشتی‌گیر سبب موفقیت آنان می‌شود. بنابراین پیشنهاد می‌شود تا مربیان در کار خود توجه بیشتری به مهارت‌های ارتباطی با کشتی‌گیران داشته باشند.