نقش متغیر میانجی پیوند شغلی در ارتباط تاب آوری سازمانی با عملکرد کارکنان ادارات ورزش شهر تهران
doi
10.30495/kmsj.2023.1969070.1047چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش متغیر میانجی پیوند شغلی در ارتباط تاب آوری سازمانی با عملکرد کارکنان ادارات ورزش شهر تهران انجام گرفت. روش با توجه به هدف، کاربردی و از نظر روش، از نوع توصیفی-همبستگی است. گردآوری داده ها به صورت میدانی انجام پذیرفت. جامعه آماری تحقیق شامل 1000 نفر کارکنان ادارات ورزش شهر تهران بود. حجم نمونه آماری بر اساس جدول مورگان 274 نفر ارزیابی شد که با توجه به جامعه آماری، نمونه گیری به روش تصادفی طبقه ای ، به منظور همگن کردن گروه ها، از میان کارکنان و مدیران انجام شد. بهمنظور مطالعه و بررسی اهداف این پژوهش از پرسشنامههای استاندارد تاب آوری سازمانی کریمی (1399)، عملکرد سازمانی امیری (1392) و پیوند شغلی سید علی (1393) استفاده شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه ها با روش نظر سنجی دلفی توسط اساتید راهنما، مشاور و نیز 10 نفر از متخصصین (اساتید تربیت بدنی و علوم ورزشی) تأیید گردید. پایایی پرسشنامه ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بیشتر از 7/0 تایید شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی و در سطح آمار استنباطی از آزمون کولموگروف اسمیرنف و معادلات ساختاری برای آزمون فرضیات تحقیق استفاده شد. نرم افزار SPSS و نرم افزار Smart PLS در این تحقیق مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که مولفه های تاب آوری سازمانی و پیوند شغلی قابلیت پیش بینی عملکرد سازمانی در کارکنان این ادارات را داشته و پیوند شغلی میانجی معناداری در ارتباط بین تاب آوری و عملکرد سازمانی کارکنان ادارات ورزش شهر تهران است.