اثر فعالیت‌های ورزشی همگانی برنامه ریزی شده در سلامت عمومی با نقش میانجی شادی و نشاط

نویسندگان

1 گروه مدیریت ورزشی، واحد همدان،دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران

2 دانشیار، گروه مدیریت ورزش، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

3 استادیار گروه مدیریت ورزشی، واحد همدان، دانشگاه آزاد اسلامی، همدان، ایران

4 دکتری آسیب های ورزشی و ورزش های اصلاحی، مرکز تحقیقات بیماری های مزمن، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران

doi
10.30495/kmsj.2023.1985023.1102
چکیده

هدف پژوهش حاضر، مطالعه اثر فعالیت‌های ورزش همگانی بر اساس نظریه رفتار برنامه‌ریزی ‌شده در سطح سلامت عمومی با نقش میانجی شادی و نشاط است. روش پژوهش، توصیفی و همبستگی با رویکرد تحلیل عاملی تأییدی است. اطلاعات 288 نفر از شرکت‌کنندگان در فعالیت‌های ورزشی همگانی شهرداری تهران با روش نمونه گیری تصادفی ساده جمع‌آوری گردید. ابزار جمع آوری داده ها سه پرسشنامه استاندارد، سلامت عمومی گلدبرگ (1979)، شادی و نشاط آکسفورد آرگیل (2001) و پرسشنامه رفتار برنامه‌ریزی‌شده کریمی و همکاران (2021) است. روایی واگرا، همگرا و افتراقی مدل از طریق تحلیل عامل تأییدی مرتبه اول و دوم تائید گردید. با بهره گیری از مدل معادلات ساختاری و نرم افزار اسمارت پی ال اس مشخص شد، فعالیت بدنی منظم بر مبنای رفتار برنامه‌ریزی‌شده به شکل مستقیم(73/0) و با ایجاد شادی و نشاط به ‌صورت غیرمستقیم(21/0) در مجموع 94/0 بر سلامت عمومی اثر دارد. همچنین نتایج نشان داد، بیشترین اثر بر مشارکت برنامه ریزی شده در فعالیت های ورزشی از طریق تشویق خانواده و تبلیغ رسانه های جمعی به ویژه تلویزیون به وجود می آید و این مهم بیشترین اثر را بر سلامت جسمانی دارد. پیشنهاد می شود، ورزش‌های همگانی فرصتی ارزشمند به منظور بالا بردن سطح سلامت روانی و نشاط اجتماعی در جامعه تلقی گردد.