بازشناسی مفهوم «تخلیط» در آثار کهن رجالی امامیه و بررسی تأثیر آن در اعتبارسنجی راویان
نویسندگان
1 دانشآموخته کارشناسی ارشد فقه و مبانی حقوق، پردیس قم، دانشگاه تهران، قم ، ایران
2 دانش آموخته سطح 4 و مدرس سطوح عالی حوزه علمیه قم
doi
چکیده
یکی از اصطلاحات پرکاربرد در آثار کهن علم رجال اصطلاح تخلیط و دیگر مشتقات آن است. معنای این واژه نزد متقدمین روشن بوده است؛ به همین دلیل توضیحی در مورد آن ارائه ندادهاند، اما با گذشت زمان و ازبینرفتن قرائن، این اصطلاح دچار ابهام شد؛ بهگونهای که علمای متأخر در تعریف آن دچار اختلاف شدند. برخی آن را به معنای فساد عقیده و عدهای دیگر آن را به معنای جمع بین روایات معتبر و غیرمعتبر دانستهاند. باتوجهبه نقش مهم این اصطلاح در اعتبارسنجی راویان و ابهامی که در تبیین آن وجود دارد ارائه پژوهشی جامع در راستای رفع ابهامات موجود ضروری به نظر میرسد. در این نوشته که باهدف مشخصکردن مفهوم تخلیط در کلام متقدمان علم رجال انجام گرفت، با روش توصیفی - تحلیلی و با کمکگرفتن از دادههای کتابخانهای استعمالات مختلف این واژه و دیگر مشتقات آن در آثار پیشینیان مورد تحلیل و بررسی قرار گرفت و این نتیجه حاصل شد که تخلیط به معنای نقل روایات معتبر و غیرمعتبر توسط یک راوی است که در بیشتر موارد ریشه در انحراف عقیدتی او دارد.
