تبیین تاریخی شخصیت و رفتار اجتماعی همسران رسول خدا (ص) (با تاکید بر قرآن کریم و بافت تاریخی صدر اسلام)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه قم، قم، ایران.

2 دانشیار علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 عضو هیئت علمی گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده الهیات، دانشگاه قم، ایران.

doi
چکیده

طبق مبانی دینی، زنان پیامبر (ص) عموماً در احکام مرتبط با زنان مؤمن عادی مشترک‌اند اما نهی خاص ایشان از مواردی، همچون: دل‌بستگی به دنیا، سخن گفتن عشوه‌گرانه با مردان و خودنمایی همچون دوره جاهلیت، و دستورات مجدد در مورد واجبات عمومی بانوان، مانند: ماندن در خانه، نیز تهدید آنان مبنی بر مبتلا شدن به عذاب مضاعف در صورت آشکار شدن فاحشه‌ای از ایشان، نشانگر این حقیقت است که دست کم برخی از آنان که سبب نزول پاره‌ای از آیات مرتبط با این احکام‌اند، در جایگاهی والا از مراتب ایمانی نیستند. تنها عبارتی که برخی از دانشمندان و مفسران آن را دال بر مدح زنان پیامبر (ص)، دانسته و از آن، وجوب تکریم ایشان را تلقی کرده‌اند، و ازواجه امهاتهم (احزاب، 6) است که بر پایه برخی از آموزه‌های بلاغی، و دلایل قرآنی از جمله، آیه: حرمت علیکم امهاتکم (نساء، 23) و آیه: و لا ان تنکحوا ازواجه من بعده ابداً (احزاب، 53) باید گفت که این آیه هم، همسران پیامبر (ص) را مورد تکریم واقع نساخته و تنها در ضمن تشبیهی بلیغ، حرمت ازدواج با آنان را پس از وفات پیامبر اکرم (ص) مورد تأکید قرار داده است.