طراحی الگوی مطلوب مدیریت استعداد در رشته ورزشی کاراته در جانبازان و معلولین جمهوری اسلامی ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای مدیریت ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

2 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، اراک، ایران

3 دانشیار مدیریت ورزشی، واحد بروجرد، دانشگاه آزاد اسلامی، بروجرد، ایران

doi
10.30495/kmsj.2023.1978663.1094
چکیده

کشف و توسعه استعدادهای ورزشی در ورزش جانبازان و معلولین از عوامل اصلی موفقیت کسب مقام‌های جهانی و پارالمپیک است. هدف این تحقیق، طراحی الگوی مطلوب مدیریت استعداد در رشته ورزشی کاراته در جانبازان و معلولین جمهوری اسلامی ایران بود. این پژوهش براساس روش توصیفی-پیمایشی و بر مبنای اهداف پژوهش از نوع کاربردی می‌باشد. جامعه آماری شامل ورزشکاران، مدیران، استعدادیاب‌ها، داوران و مربیان در رشته ورزشی کاراته در جانبازان و معلولین بود که از میان آن‌ها 200 نفر به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. ابزار گرداوری اطلاعات، پرسشنامه‌ی محقق ساخته‌ای بود که پنج بعد و 55 سؤال داشت. برای بررسی روایی محتوایی پرسشنامه به شکل کمی، از دو ضریب نسبی روایی محتوا و شاخص روایی محتوا استفاده شد. برای تعیین ضریب نسبی روایی محتوا، ازنظرات 9 نفر از کارشناسان رشته کاراته در رشته ورزشی کاراته در جانبازان و معلولین استفاده شد؛ و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ به دست آمد. برای بررسی برازش مدل مفهومی، از مدل معادلات ساختاری، با استفاده از نرم‌افزارهای اس پی اس اس نسخه 25 و R نسخه 1.6.3 بسته‌های SemPlot و lavaan استفاده شد. نتایج نشان داد که ابعاد مدیریت استعداد، از بار عاملی معناداری برخوردار می‌باشند، اما ترتیب تأثیر این ابعاد در شکل‌گیری مدیریت استعداد متفاوت است. ابعاد نگهداشت استعداد، به‌کارگیری استعداد، جذب استعداد و گزینش استعداد بیشترین تأثیر را داشتند و بعد توسعه استعداد از بار عاملی ضعیفی برخوردار بود.