ارتباط بین شفقت به خود و رفتارهای اختلال خوردن با میانجیگری کمالگرایی و نارضایتی بدنی

نویسندگان
doi
چکیده

اختلال خوردن به عنوان رفتارها و نگرشهای نادرست خوردن اطلاق می‌شود که به صورت یک زنجیره اختلال در غذا خوردن تعریف می‌شود. نقش متغیرهای روان شناختی مثبت و منفی در بروز اختلالات خوردن از سوی محققان حوزه سلامت عمومی مورد توجه جدی قرار گرفته است. هدف این مطالعه ارایه ی مدل مفهومی و آزمون آن برای رفتارهای خوردن بر اساس شفقت به خود، کمال‌گرایی و نارضایتی بدنی بود.برای این منظور طی یک پژوهش توصیفی 245 نفر از دانشجویان دختر دانشگاه بوعلی سینا همدان به شیوه ی نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و از نظر شفقت به خود، رفتارهای اختلال خوردن، نارضایتی بدنی و کمال‌گرایی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج بررسی روابط متغیرها با استفاده از مدل معادلات ساختاری نشان داد متغیر شفقت به خود، با کمال‌گرایی و نارضایتی بدنی ارتباط مستقیم دارد و با رفتارهای خوردن از طریق کمال‌گرایی و نارضایتی بدنی ارتباط غیرمستقیم دارد. کمال‌گرایی به طور مستقیم با نارضایتی بدنی و رفتارهای خوردن ارتباط مستقیم و از طریق نارضایتی بدنی با رفتارهای خوردن ارتباط غیرمستقیم دارد. نارضایتی بدنی نیز با رفتارهای خوردن ارتباط مستقیم دارد. به طور کلی می‌توان گفت در شفقت به خود اهداف و استانداردها در سطح مورد انتظار هستند و از ایده‌آل و کامل بودن اجتناب می‌شود بدین ترتیب با کمال‌گرایی و نارضایتی بدنی همبستگی منفی دارد و می‌تواند با تاثیر گذاشتن بر این متغیرها باعث کاهش میزان کمال‌گرایی و نارضایتی شده و از این طریق در کاهش تمایل به رفتارهای اختلال خوردن نقش مهمی داشته باشد.