مقایسهی علایم بدنی در افراد با پریشانی روانی بالا و پایین
نویسندگان
1 دپارتمان روان شناسی بالینی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی. رودهن. ایران
2 دپارتمان روان شناسی، واحد گرگان، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.
3 دپارتمان روان شناسی بالینی، واحد رودهن، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
4 دپارتمان روان شناسی بالینی، واحد رودهن، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
5 دپارتمان پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران ایران
6 پارتمان روان شناسی ، واحد تهران مرکز، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
7 دپارتمان روان شناسی، واحد رودهن، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
doi
چکیده
پریشانی روانی نوعی برای توصیف دورهای کوتاه مدت اما حاد از یک آشفتگی خاص روانی به کار میرود که ابتدا با مشخصههای افسردگی یا اضطراب تظاهر میکند. پریشانی روانی میتواند نوعی نابهنجاری تلقی شود که مسوول تفکر و رفتار ناسازگارانه بوده و نیازمند مداخلهی تخصصی است. در این شرایط شور و شوق زندگی کاهش یافته، احساس دلشکستگی و ناامیدی به حاکمیتی غالب تبدیل میشود. هدف این پژوهش مقایسهی نشانگان جسمانی سازی در افراد با پریشانی روانی بالا و پایین بود. برای این منظور طی یک پژوهش مقطعی، هزار نفر از والدین دانشجویان واحد رودهن انتخاب و از نظر پریشانی و نشانگان جسمانی سازی مرد ارزیابی قرار گرفتند. سپس 28 درصد بالاترین و پایین ترین نمرات پریشانی مجزا و به عنوان گروه با پریشانی بالا و پایین از نظر مولفههای جسمانی سازی مورد مقایسه قرار کرفتند. نتایج تحلیل واریانس یک راهه نشان داد که دو گروه در جسمانی سازی و مولفههای آن (درد بدنی؛ درد کمر؛ درد در دستها و بازوها؛ سردرد؛ درد سینه، گیجی؛ از حال رفتن؛ طپش قلب؛ نفس نفس زدن؛ درد یا مشکل در حین رابطهی جنسی؛ یبوست، اسهال، روده شل؛ تهوع، نفخ، سوهاضمه؛ خستگی و انژی کم؛ مشکلات خواب) تفاوت معناداری با یکدیگر نشان میدهند. یافتهها از با لا بودن پریشانی در افراد مبتلا به مشکلات رواتنی حمایت میکند.
