تحلیل عوامل مؤثر بر مدیریت بحران در حوادث کوهنوردی

نویسندگان

1 استادیار مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران

2 دانشجودکتری مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران

3 دانشیار مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران

doi
چکیده

مدیران در شرایط بحران الگوهای ذهنی متفاوتی دارند که این الگوها پایه و اساس اقدامات آنها در زمان وقوع حادقه در کوهستان می‌باشد. از این رو هدف از مطالعه حاضر بررسی عوامل مؤثر بر مدیریت بحران در حوادث کوهنوردی می‌باشد. این مطالعه از نوع مطالعات ترکیبی(کیفی-کمی) می‌باشد که بخش کیفی با مصاحبه از ۱۰ نفر متخصصان در حوزه امداد و نجات کوهستان انجام شد. در بخش کمی نیز داده‌های به دست آمده از روش کیفی با استفاده از روش تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری در بخش کمی با استفاده از فرمول کوکران تعداد ۳۲۰ نفر به صورت دردسترس انتخاب گردید. نتایج به دست آمده در بخش کیفی نشان داد که ۱۸ مورد به عنوان عوامل مؤثر در مدیریت بحران از دیدگاه متخصصان شناسایی گردید. همچنین در بخش کمی نیز نتایج به دست آمده از مقیاس کیزر و نمودار سنگ‌ریزه نشان داد که ۱۸ عامل به دست آمده درمجموع ۵۶/74 درصد از واریانس کل آزمون را تبیین می-کند. همچنین حاصل شدن 439/0 برای آزمون GOF در تحلیل عاملی تاییدی نشان از برازش کلی قوی مدل طراحی شده داشت. با توجه به نتایج به دست آمده در این مطالعه مدیران مسئول در زمینه مدیریت بحران باید برنامه‌ریزی‌ها و پیش‌بینی‌های لازم در خصوص بحران‌های ناشی از ورزش کوهنوردی را داشته باشند تا بتوانند در زمان وقوع حادثه سریعتر عمل نمایند.