نسبتسنجی تعهدات متقابل نهادهای تنظیمی و دولت تنظیمگر؛ با تأکید بر تعامل متوازن در رویکرد مدرن
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق عمومی، دانشکدۀ حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2 دانشیار گروه حقوق، دانشکدۀ حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22059/jplsq.2022.337648.3006چکیده
حکمرانی تنظیمی با دو عبارت دولت تنظیمگر و نهادهای تنظیمی پیوندی ناگسستنی دارد؛ نقش دولت بهعنوان مقرراتگذار در مفهوم مدرن پررنگتر است و با حرکت بهسوی دولتهای تنظیمی پستمدرن، از نقش دولت بهعنوان مقررهگذار کاسته میشود و نهادهای تنظیمی بیش از پیش به این امر میپردازند. در نوشتار حاضر با استفاده از شیوة کتابخانهای تعهدات دولت تنظیمگر و نهادهای تنظیمی در برابر یکدیگر، گردآوری و سپس به روش توصیفی – تحلیلی، هریک از تعهدات مورد تجزیهوتحلیل شده است. هدف پژوهش، کشف دلایل لزوم وجود تعامل متوازن، با نگاهی به خلأهای موجود در ساختار حکمرانی تنظیمیِ ایران است. یافتههای تحقیق، حاکی از آن است که اولاً برای درک دقیق دولت تنظیمی، باید از مرحلة توصیف بیرونی گذر کرد و به کالبدشکافیِ عملکرد انداموارِ اجزای درونی آن پرداخت؛ ثانیاً تحقق حکمرانی تنظیمی در ایران، نیازمند تفکیک دولت از نهادها در عین یکپارچگی آنهاست؛ ثالثاً طرح قانونی واحد در ایران که بهنحوی شایسته متضمن تعهدات متقابل تمامی نهادهای تنظیمی و قوای حکومتی در مقابل یکدیگر باشد، ضروری است.