شناسايي و ارزيابی عوامل تعیینکننده پذیرش متاورس در آموزش کارکنان
نویسندگان
1 گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
2 گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
3 گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
doi
10.71677/thr.2025.1207912چکیده
زمینه و هدف: پیش از طراحی و پیادهسازی زیرساختهای متاورسی در آموزش سازمانی، ضروری است تا مسأله پذیرش این فناوری نوین مورد بررسی دقیق قرار گیرد. هدف تحقیق حاضر، شناسايي و ارزيابی عوامل تعیینکننده پذیرش متاورس در آموزش کارکنان می باشد. روش تحقیق: این پژوهش ازلحاظ هدف کاربردی، ازلحاظ ماهیت اکتشافی و بر اساس روش آمیخته (کیفی و کمی) انجامشد. در بخش کیفی از روش تحلیل تم ودر بخش کمی از روش دلفی و مدل ساختاری تفسیری استفاده شد. با روش نمونه گیری هدفمند 14 نفر از صاحبنظران مدیریت منابع انسانی تا اشباع نظری انتخاب شدند. در بخش مدلسازی ساختاری تفسیری، براساس ماتریس ساختارمند، مدل سلسله مراتبی طراحی شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که 10 مؤلفه شناسایی شده عبارتند از مفید بودن ادراکشده، زیرساخت و دسترسی فناورانه، پذیرش فناوری، فرهنگ سازمانی و آمادگی تغییر، درگیری و تعامل کاربر، ارزیابی، سهولت استفاده ادراکشده، و .... همچنین براساس مدل ساختاری تفسیری، 5 سلسله مراتب برای پذیرش متاورس در آموزش کارکنان مشخص شد. نتیجه گیری: این فناوری نوظهور، اگرچه ظرفیتهای منحصربهفردی برای ارتقاء اثربخشی، تعاملپذیری و شبیهسازی محیطهای یادگیری دارد، اما پذیرش موفق آن در سازمانها وابسته به مجموعهای از عوامل ساختاری، فرهنگی، فنی و رفتاری است. نیازسنجی بهعنوان زیربنای کلیدی، آغازگر فرایند پذیرش است و بدون شناسایی دقیق نیازهای کارکنان، سرمایهگذاری بر متاورس ممکن است به شکست منتهی شود.
