سنجشپذیرش اجتماعی معماری خاک مبنا و حکمت آن در اقلیم شهر یزد
نویسندگان
1 گروه معماری، واحد پروفسور حسابی، دانشگاه آزاد اسلامی، تفرش، ایران.
2 استاد یار، گروه معماری، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.
3 استاد یار، گروه معماری، واحد یادگار امام خمینی (ره) شهرری، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
4 استاد یار، گروه معماری، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.30486/PIA.2023.2001377.10571چکیده
معماری خاک مبنا، یکی از فنون ساختوساز کهن و بخشی از اصالتهای ارزشمند معماری و مبانی حکمی آن است که تجارب استفاده از آن در طول زمان دستخوش تحولات مختلفی گردیده است. این پژوهش به شناخت میزان پذیرشِ عمومیِ کنونی و استفاده از معماری خاک مبنا در بستر شهر یزد و شناخت مجموعه عوامل مختلف مؤثر بر آن میپردازد. رویکرد پژوهش ،کمّی و ماهیت آن کاربردی و با استفاده از منطق استدلال قیاسی و مدلهای متداول سنجشپذیرش اجتماعی، همانند «مدل یوتات» و «نظریه رفتار برنامهریزی شده»، مدون شده و روش تجزیهوتحلیل دادهها به شکل کمّی و شامل مجموعهای از آزمونهای آماری توصیفی و استنباطی همانند آزمون تفاوت میانگین و رگرسیون خطی است. ابزار جمعآوری دادههای پژوهش، یک پرسشنامه¬ی محقق ساخته با جامعه آماری 400 نفری و به روش نمونهگیری تصادفی است. بر اساس یافتههای توصیفی؛ متغیر آگاهی دارای پایینترین امتیاز (75/1) و متغیر سودمندی ادراکی محیط زیستی (90/3) بالاترین امتیاز و همچنین، متغیر رفتاری میزان استفاده از معماری خاک در شهر یزد، دارای میانگین امتیازی (71/2) پایینتر از حد میانی طیف لیکرت است؛ بهعلاوه، شانزده متغیر مستقل با متغیر وابسته رفتار، دارای ضریب همبستگی و شش متغیر مستقل نیز دارای ضریب تأثیر معنادار (625/0) بر متغیر وابسته میباشند. سهولت درک شده، ویژگیهای فردی، نگرشهای رفتاری، تجربه و سودمندی درک شده در بُعد سازهای بیشترین ضریب تأثیر را در این مجموعه متغیرها داشتهاند. درمجموع، شناخت میزان پذیرش عمومی معماری خاک مبنا¬ در شهر یزد فراهم شده است.