بررسی آیات کتیبه در محراب های دورة ایلخانی، براساس نظریة تحلیل گفتمان میشل فوکو
نویسندگان
1 دکتری پژوهش هنر، مدرس دانشگاه فرهنگیان اصفهان، پردیس شهیدباهنر، اصفهان، ایران
2 دانشیار، هیات علمی دانشکدة جامعه شناسی، واحد مبارکه، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
3 استاد، گروه طراحی پارچه و لباس واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
4 استادیار، دانشکده هنر و معماری، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران مرکز تحقیقات گردشگری، معماری و شهرسازی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.30486/PIA.2024.2001377.1060چکیده
در دورۀ ایلخانی و پس از مسلمان شدن غازانخان، ساختوساز مساجد و توجه به تزئینات آن، اهمیت بسیاری یافت و در کنار سایر تلاشهای سیاسی جهت مشروعیتبخشی مغولان، مورد توجه قرارگرفت . ای جاد مشروعیت و محبوبیت در بین مردم، همیشه بهوسیله شمشیر و قدرت نظامی، اتفاق نمیافتد و میتواند با سازوکارهای ایدئولوژیک، رقم بخورد. فوکو معتقد است که قدرت، در شبکهای از روابط درهم پیچیده، نفوذ دارد و ساختار جامعه را تعیین و آن را مشروع میسازد . وی معتقد است که هرجا قدرت هست، مقاومت نیز وجود دارد. در دورۀ ایلخانی هویت ایرانی در تقابل با هویت مغولی و غیرایرانی قرارگرفت و مذهب اسلام بهعنوان منبع اصلی مشروعیتبخشیِ هویت مغولان، اهمیت یافت و در ادامه ساخت مساجد و توجه به محرابهای خاص با آیات مشخص، در دستور کار حکومت، هنرمندان و بانیان قرار گرفت. هدف این پژوهش، بررسی گفتمان قدرت در دورۀ ایلخانی و آشکارنمودن انگیزههای حکمرانان ایلخان از ساخت محرابهای خاص با آیات مشخص است. اين پژوهش در جستجوي يافتن پاسخ به اين سوال است که: چگونه انگیزههای قدرت در بین حکمرانان ایلخان، به ایجاد محرابهای خاص با آیات مشخص، کمک نمودهاست؟ روش تحقیق در پژوهش حاضر توصيفي-تحليلي و با رویکرد کیفی براساس تحلیل گفتمان فوکو، به بررسی آیات کتیبه در محرابهای دورۀ ايلخاني میپردازد. نتایج نشان میدهد که درساخت محرابهای ایلخانی، آیات خاص با معانی و مضامین سیاسی، مورد علاقۀ ایلخانان نقش بستهاست و ایلخانان از ساخت این محرابها، مقاصد سیاسی خاص و انگیزههایی، همچون مشروعیتطلبی حکومت را دنبال میکردند.