فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

شناخت ماهیت هنر سنتی در سده‌ی اخیر مورد توجه بسیاری از اندیشمندان و پژوهشگران، از جمله سنت­گرایان قرار گرفته‌است. پژوهش­های آنان به نظریات مختلفی در باب فلسفه و حکمت هنر متعالی، انجامیده است؛ تیتوس بورکهارت ازجمله سنت­گرایانی است که با رویکرد سنت­گرایانه و بر‌اساس دیدگاه دینی و عرفانی به چیستی و چگونگی هنر سنتی و هنرهای مختصِ بدان، پرداخته‌است. از منظر بورکهارت برای آنکه بتوان هنری را «سنتی» نامید، علاوه‌بر موضوع که از حقیقتی روحانی، نشأت گرفته‌است، وجهه‌ی صوری آن نیز باید با حقایق معنوی مرتبط باشد. در پژوهش حاضر تلاش گردیده، با تمرکز بر اندیشه‌ی تیتوس بورکهارت، صورت در هنر سنتی، مورد بررسی قرارگیرد. در تحقیق پیش‌رو با این پرسش مواجه می­شویم: از منظر تیتوس بورکهارت، صورتِ هنرسنتی چه مضامین و مفاهیمی را در بر می­گیرد؟ جهت دست­یابی به این فرایند از روش توصیفی- تحلیلی استفاده شد و اساس تحلیل مطالعه اسنادی و کتابخانه­ای است. یافته­های پژوهش بیان می­دارد، صورت در هنر سنتی مانند سایر صُوَر هستی، امری جز تجلی حقایق سنت در قالب صُوَر بصری با خصوصیات مختص به آن نیست.