اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر حضور ذهن بر بهبود افسردگی و بی تفاوتی در زنان مبتلا به اچ آی وی
نویسندگان
1 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دپارتمان روانشناسی بالینی و سلامت، دانشگاه شهید بهشتی،
2 دپارتمان مشاوره خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
چکیده
اچ آی وی یک بیماری مزمن با میزان مرگ و میر بالا و یکی از جدیترین چالشهای مربوط به بهداشت جهانی است. مشکلات روانشناختی این بیماران، آنها را در درک و پایبندی به رژیمهای درمانی تجویز شده دچار مشکل میکند و سبب پایبندی کمتر آنها به درمان ضد رتروویروسی و در نتیجه کسب نتایج درمانی ضیف تر میشود. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر حضور ذهن بر کاهش افسردگی و بیتفاوتی در زنان مبتلا به اچ آی وی بود. برای این منظور، طی یک پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری 40 نفر به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه 20 نفره قرار گرفتند. آزمودنیها قبل، بعد و در دوره پیگیری از نظر افسردگی و بیتفاوتی مورد ارزیابی قرار گرفتند. تحلیل یافته ها نشان داد که نمرات افسردگی در افراد مبتلا به اچ آی وی در مرحله پسآزمون و پیگیری و نمرات بیتفاوتی در مرحله پیگیری کاهش معناداری یافته است. با توجه به اینکه یافتههای پژوهش حاضر بیانگر اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر حضور ذهن بر بهبود افسردگی و بیتفاوتی در زنان مبتلا به اچ آی وی بوده است، به نظر میرسد میتوان با استفاده گسترده و هوشمندانه از این روش، از آن در درمان مشکلات روانشناختی طیف وسیعی از افراد مبتلا به اچ آی وی بهره گرفت.
