فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زندگی روانی انسان از بدو تولد در تنش میان تمنای ایمنی و ترس از ناایمنی شکل میگیرد. کودک ناآشنای نیازمند حضور و پاسخگویی، در آغوش مادر، نخستین طعم ایمنی را میچشد و در سایه این پیوند، اعتماد به جهان و مهر را میآموزد که جلوه زندگی است و میتواند در دلبستگی، عشق و همدلی، ایثار، نوعدوستی و خالقیت تجلی یابد. کین نیز تقریبا از تولد به عنوان نیرویی است که پیوندها را میگسلد و در لحظات ناکامی، ناامنی به شکل خشم، حسادت و ویرانگری سر برمیآورد، آغاز میشود. مهر و کین، دو چهره وابسته به تجربههای نخستین هستند که در روان فرد نهادینه میشوند و در سراسر زندگی، ساختار روان را میان پیوند و گسست، معنا و تهدید، شکل میدهند. مهر و کین در تعارضی دائمی، زیربنای شخصیت را میسازند. رواندرمانی یکپارچهنگر با تمرکز بر ایمنی، بازشناسی تجارب هیجانی، امکان بازآفرینی معنا و تغییر ساختار روانی را فراهم میسازد که تغییری تدریجی، عاطفی و ژرف است. در روان انسان، دو نیروی بنیادین بهصورت ناپیدا وجود دارد که پیوسته در حال کشمکشاند. این دو نیرو در تجربه زیسته انسان، خصوصاً در روابط اولیه، بهصورت درهمتنیده، متعارض، و چرخهای عمل و معموالً به شکل تعارضهای درونی یا الگوهای تکرارشونده رابطهای بروز میکنند. تا زمانی که این نیروها در تاریکی ناهشیار عمل میکنند، درمانجو بازیچه آنهاست وظیفه درمان آشکارسازی، به زبان آوردن و به آگاهی کشاندن این کشمکش از آشکارسازی نیروی کین، احیای مهر و برافراشتن زندگی و برافراشتن یا برافراشته نگهداشتن اراده معطوف به درمان است