شیوع شناسی افکار خودکشی بر اساس اطلاعات دموگرافیک در شهر ایلام
نویسندگان
1 روانشاسی، زبان و ادبیات فارسی، ایلام، ایلام، ایران
2 دانشجوی دکتری روان شناسی عمومی دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران
3 کارشناسی ارشد روان شناسی عمومی دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام، ایران
doi
چکیده
خودكشي يك معضل رواني و اجتماعي پيش گيري شونده است و به نظر ميرسد كه اولين گام در برنامه ريزي اجتماعي براي پيشگيري از آن، شناسايي كامل پديده از جمله از طريق مطالعه روند تغييرات آن در طي زمان است. استان ايلام از جمله مناطقي است كه طي سال هاي اخير شاهد افزايش روزافزون اين پديده بوده است. در حال حاضر خودكشي با افزايش 7/5 درصد از كل مرگ ها پس از بيماري قلبي و سوانح و حوادث غيرعمدي، سومين علت مرگ در استان است. روند رو به رشد اين معضل، روش هاي خشن استفاده شده و به خصوص موفقيت آن در بين زنان، اين مسئله را بغرنج نموده است و در مقايسه با ساير علل مانند سرطانها، بيماري هاي حول تولد و بيماري هاي دستگاه تنفسي، خودكشي بار خيلي بيشتري را بر مردم استان ايلام تحميل ميكند. هدف این پژوهش بررسی شیوع افکار خودکشی در بین افراد 15 تا 65 سال شهر ایلام بود . برای این منظور از 211 نفر به شیوه خوشه ای از افراد 15 تا 65 ساله شهر ایلام انتخاب و از نظر افکار خودکشی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که به ترتیب 28 درصد ، 15 درصد و 11 درصد درصد افراد مورد ارزیابی، دارای افکار خودکشی در سطح ریسک پایین، بالا و خیلی بالا بودند و بین سن و افکار خودکشی رابطه منفی معناداری وجود دارد. نتایج بدست آمده از آزمون افکار خودکشی بر حسب تحصیلات حاکی از این بود که بین تحصیلات و افکار خودکشی تفاوت معناداری وجود دارد. یافته ها بیانگر تفاوت مردان و زنان با توجه به افکار خودکشی بود. با توجه به این که در این پژوهش افراد آسیب پذیر از نظر افکار خودکشی در دامنه سنی 30 -20 سال قرار داشتند توصیه میشود اقداماتی در جهت شناسایی و توجه به مسایل خاص جوانان صورت گیرد.