اثربخشی طرحواره درمانی بر اضطراب وجودی، سازگاری هیجانی و انعطاف پذیری ‏روانشناختي ‏‏نوجوانان مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس شهرستان ساری

نویسندگان

1 دانشگاه ازاد ایت اله املی

2 دانشگاه ازاد ایت اله املی

doi
چکیده

نوجوانان مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس در کنار چالش‌های جسمانی، ممکن است با اضطراب وجودی، دشواری در سازگاری هیجانی و افت انعطاف‌پذیری روان‌شناختی روبه‌رو شوند که کیفیت زندگی و سازگاری آنان را تضعیف می‌کند. طرحواره‌درمانی با هدف شناسایی و اصلاح الگوهای عمیق شناختی–هیجانی می‌تواند مسیر مؤثری برای کاهش اضطراب وجودی و ارتقای سازگاری هیجانی و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی این نوجوانان در شهرستان ساری باشد. هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی طرحواره درمانی بر اضطراب وجودی، سازگاری هیجانی و انعطاف ‏پذیری ‏روانشناختي ‏نوجوانان ‏مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس بود. این پژوهش از نوع مطالعات نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه نوجوانان مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس شهرستان ساری در سال 2024 بودند. از این جامعه، ‏ ‏ 28 نفر به به شیوه نمونه در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی به دو گروه 14 نفره تقسیم شدند. گروهها قبل و بعد از مداخله از نظر سازگاری هیجانی‏، ‏ اضطراب وجودی ‏و ‏انعطاف پذیری روانشناختی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج تحلیل کوواریانس چند متغییره مانکوا نشان داد كه، طرحواره درمانی بر اضطراب وجودی، سازگاری هیجانی و انعطاف ‏پذیری ‏روانشناختي ‏نوجوانان ‏مبتلا به ‏مالتیپل اسکلروزیس ‏تاثیر داشت. یافته‌های مانکوا نشان می‌دهد طرحواره‌درمانی به‌طور معناداری با کاهش اضطراب وجودی و بهبود سازگاری هیجانی و انعطاف‌پذیری روان‌شناختی در نوجوانان مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس همراه است، بنابراین می‌توان آن را به‌عنوان یک مداخله مکملِ مؤثر در برنامه‌های حمایت روان‌شناختی این گروه پیشنهاد کرد.