اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر حضور ذهن بر بهبود افسردگی و بی تفاوتی در زنان مبتلا به اچآیوی
نویسندگان
1 دپارتمان مشاوره خانواده، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دپارتمان روانشناسی بالینی و سلامت، دانشگاه شهید بهشتی،
3 استادیار روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی تهران
doi
چکیده
اچ آی وی یک بیماری مزمن با میزان مرگ و میر بالا و یکی از جدیترین چالشهای مربوط به بهداشت جهانی است. این بیماری علاوه بر آسیبهای جسمانی، اجتماعی و اقصادی که به فرد وارد میکند، سبب بروز آسیبهای روانشناختی در فرد نیز میشود، که این تاثیرات بر روند پیشرفت بیماری اثرگذار است. مشکلات روانشناختی ممکن است سبب بدکارکردی سیستم ایمنی و تشدید فرآیند پیشرفت بیماری شود و افراد مبتلا به اچ آی وی را با سرعت بیشتری به سمت مراحل پیشرفتهتر بیماری نزدیک کند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر حضور ذهن بر کاهش افسردگی و بیتفاوتی در زنان مبتلا به اچ آی وی بود. برای این منظور طی یک طرح پژوهشی نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری، 20 نفر از میان افرادی که ملاکهای ورود را دارا بودند، به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه 20 نفره قرار گرفتند. گروهها در دو مرحله از نظر افسردگی و بی تفاوتی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر نشان داد که نمرات افسردگی و بی تفاوتی در افراد مبتلا به اچ آی وی در مرحله پسآزمون و پیگیری کاهش معناداری یافته است. با توجه به اینکه یافتههای پژوهش حاضر بیانگر اثربخشی درمان شناختی مبتنی بر حضور ذهن بر بهبود افسردگی و بیتفاوتی در زنان مبتلا به اچ آی وی بود، میتوان با استفاده گسترده و هوشمندانه از این روش، در درمان مشکلات روانشناختی طیف وسیعی از افراد مبتلا به اچ آی وی بهره گرفت.
