نقش اشتراک دانش میانسازمانی در توسعه شهرهای هوشمند: یک مطالعه فراترکیب
نویسندگان
1 گروه مدیریت بازرگانی و کسب و کار، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی، قم، ایران.
2 گروه علم اطلاعات و دانششناسی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 کالج اِلکامینو، دانشگاه علوم پزشکی سنت آگوستین، کالیفرنیا، ایالات متحده. آمریکا
doi
10.22059/jlib.2024.377488.1741چکیده
هدف: به منظور توسعۀ شهر هوشمند، پژوهش حاضر درصدد آن بوده است که مفاهیم، مضامین و مقولههای اشتراک دانش میانسازمانی را شناسایی نماید..روش پژوهش: این پژوهش، از نظر هدف یک پژوهش توسعهای با ماهیت توصیفی - تحلیلی است که با رویکرد پژوهش کیفی با استفاده از روش فراترکیب (مبتنی بر هفت مرحلۀ سندلوسکی و باروسو و روش تحلیل مضمون) انجام شد. جامعۀ پژوهش 49 تولید علمی معتبر بود. به منظورتحلیل دادهها، از نرمافزار مکسکیودا استفاده شد.یافتهها: در مجموع، 231 کد شناساییشده در 45 مقولۀ فرعی، 16 مقولۀ اصلی و 3 مضمون دستهبندی شدند. مضمون عوامل تأثیرگذار، شامل 9 مقولۀ اصلی سازمان، جامعه، حکمرانی، دولت شهری، زیرساخت فنی، داده، شهر هوشمند، عوامل میانسازمانی و دانش؛ مضمون فرایندها شامل 3 مقولۀ اصلی مراحل فراسازمانی، درون سازمانی و میانسازمانی؛ و مضمون روشها و ابزارها شامل 4 مقولۀ اصلی روشها و ابزارهای فناورانه، انسانمحور، تعامل انسان و فناوری و مرکز دانش بود.نتیجهگیری: در طراحی و پیادهسازی نظام اشتراک دانش میانسازمانی در شهر هوشمند لازم است زیرساختها و عوامل زمینهای تأثیرگذار شناسایی شده، فرایندهای لازم در مراحل مختلف طراحی و اجراء شده است و در نهایت، دانش میانسازمانی از طریق انتخاب و کاربست روشها و ابزارهای مناسب به اشتراک گذاشته شود.