بررسی جلوههای خرق عادت در آثار شهرنوش پارسیپور (زنان بدون مردان، طوبی و معنای شب، عقل آبی، تجربههای آزاد)
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی، علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی ، یاسوج ، ایران
2 دانشجوی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه آزاد اسلامی یاسوج
3 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد یاسوج، دانشگاه آزاد اسلامی، یاسوج، ایران.
doi
چکیده
ادبیات داستانی زننوشت، سهم عمدهای در ادبیات معاصر جهان دارد و با بررسی این آثار، میتوان به دغدغهها، اندیشهها و نگرشهای زنان پی برد. شهرنوش پارسیپور از جمله نویسندگانی است که در دهۀ پنجاه و شصت خورشیدی، با آفرینش آثار داستانی متعدد سعی در بازتعریف عناصر زندگی زنان دارد. یکی از مختصات سبکی او، خرق عادات توسط شخصیتهای داستان است. از آنجایی که زنان، در مرکز داستانهای وی قرار دارند، اکثر این اتفاقات غریب و محیرالعقول توسط زنان یا در ارتباط با زنان است. پارسیپور با ایجاد خرق عادت، ادبیات خود را به رئالیسم جادویی نزدیک میکند و به مدد همین شگرد، زنان را موجوداتی شگفتانگیز و دارای قدرتهای ویژه معرفی میکند. هرچند در خلال داستانها متوجه میشویم که هر زنی نمیتواند در خود یا دیگران تحول و دگرگونی ایجاد کند، بلکه این امر تنها توسط زنانی امکانپذیر است که از مناسبات جنسیتی و قوانین زنستیزانه دوری میجویند و در پی کشف حقیقت برمیآیند. روش پژوهش حاضر توصیفی-تحلیلی است و به این نتیجه دست یافته است که جلوههای خرق عادات در داستانهای پارسیپور، شامل پیکرگردانی انسان به عناصر طبیعت مانند درخت و دانه، خاک، نور و جانوران (مانند پروانه)، قدرت حیات مجدد پس از مرگ و سفر معنوی در خط زمان هستند. مدت زمان چندسالۀ بارداری، بدون سر دیدن مردان و غیره از دیگر نمودهای خرق عادات در این آثار است.
