بررسی اصالت‌ داستان اکوان دیو بر اساس نظریۀ دستور زبان روایی آلژیرداس گریماس

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده ادبیات، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران

doi
چکیده

روایت‌پژوهی و تحلیل‌‌‌‌های ساختارگرایانه از شیوه‌‌‌‌های نقد ادبی هستند. تحلیل ساختاری آثار ادبی به دلیل بررسی عناصر درون‌متنی و کشف الگوی حاکم بر متون، به درک و دریافت شایسته‌تر آثار ادبی منجر می‌شود و با کمک نتایج حاصل از این تحلیل‌ها می‌توان به شگرد‌‌‌های خلق آثار مختلف دست یافت و الگو‌‌‌های مناسب تحلیل هر اثر را کشف کرد. یکی از روش‌‌‌‌های تحلیل متون روایی، نظریۀ روایی آلژیرداس گریماس، با عنوان «دستور زبان روایت» است. ‌در این مقاله که برگرفته از رسالۀ دکتری نویسنده با عنوان «دستور زبان روایت در داستان‌‌‌‌های جادویی شاهنامه بر اساس نظریۀ آلژیرداس گریماس» است، پژوهشگر قصد دارد با کمک یافته‌‌‌‌های رساله، اصالت داستان اکوان دیو را بسنجد. نتایج حاصل از پژوهش نشان می‌دهد تمامی داستان‌‌‌‌های جادویی شاهنامه از جمله داستان اکوان دیو با الگوی روایی گریماس مطابقت دارند؛ اما در همان حال، داستان‌‌‌‌های جادویی شاهنامه ویژگی‌‌‌‌های منحصربه‌فردی نیز دارند که بررسی این خصوصیات ویژه می‌تواند اصالت برخی از داستان‌ها را زیر سؤال ببرد یا اصالت داستان‌هایی که محل تردید هستند را قوت ببخشد.