تدوین مدل رفتارهای مسئولانه زیست‌محیطی با رشد و مسئولیت‌پذیری اجتماعی در ورزشکاران: بررسی نقش میانجی‌گر هوش اخلاقی

نویسندگان

1

2 دانشگاه هنر

3 دانشگاه تهران

4 دانشگاه تهران

doi
10.48308/mbsp.2023.104822.1294
چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر تدوین مدل رفتارهای مسئولانه زیست­محیطی با رشد و مسئولیت­پذیری اجتماعی با نقش میانجی‌گر هوش اخلاقی در ورزشکاران بود. روش ها: روش پژوهش توصیفی- همبستگی مبتنی بر معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه ورزشکاران حرفه­ای عضو تیم ملی و لیگ برتر در رشته­های مختلف در سال 1401 بودند. جهت جمع­آوری اطلاعات از پرسشنامه­های رفتارهای مسئولانه زیست­محیطی میلفونت و همکاران (2010)، پرسشنامه مسئولیت­پذیری اجتماعی گاف (1987)، مقیاس رشد اجتماعی ویتزمن (1990) و پرسشنامه هوش اخلاقی لینک و همکاران (2011) استفاده شد. تحلیل داده­ها از طریق  آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل معادلات ساختاری با استفاده از نرم­افزار SPSS نسخه 21 و AMOS نسخه 24 انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد بین متغیر رفتارهای مسئولانه زیست­محیطی و هوش اخلاقی (65/0=r)، رشد اجتماعی (52/0=r)، مسئولیت­پذیری اجتماعی (63/0=r) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (01/0>P). نتایج معادلات ساختاری نشان داد رفتارهای مسئولانه زیست­محیطی از طریق متغیر میانجی‌گر هوش اخلاقی بر رشد و مسئولیت­پذیری اجتماعی ورزشکاران اثر مثبت و معناداری دارد. نتیجه گیری: براساس نتایج پژوهش حاضر پیشنهاد می­شود مسئولین وزارت ورزش و جوانان و سازمان حفاظت از محیط زیست به ابعاد رفتارهای مسئولانه زیست محیطی توجه بیشتری نموده و با همکاری روانشناسان از ورزشکاران شاخص در جهت فرهنگ­سازی در زمینه محافظت از طبیعت با توجه به متغیرهای تاثیرگذار روانشناختی مانند هوش اخلاقی بهره بگیرند.