بررسی رابطه جامعه پذیری و رشد اجتماعی در دانش آموزان متوسطه: نقش میانجی مهارت ارتباطی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.

doi
چکیده

رشد اجتماعی دانش­آموزان در آموزش‌ و پرورش می‌تواند وابسته به عوامل مختلفی همچون جامعه‌پذیر بودن و مهارت ارتباطی افراد باشد؛ بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه جامعه­پذیری و رشد اجتماعی با نقش میانجی مهارت ارتباطی در دانش­آموزان متوسطه در سال تحصیلی 2-1401 بوده است. پژوهش حاضر با توجه به هدف، کاربردي و با توجه به نحوه گردآوري داده­ها از نوع تحقیقات توصیفی ـ همبستگی محسوب می­شود. جامعه آماری شامل تمامی دانش­آموزان دختر و پسر دوره­ی متوسطه شهر یاسوج بود که ازمیان آنها با استفاده از روش نمونه برداری خوشه­ای چند مرحله­ای 400 نفر انتخاب شدند. همه آن‌ها پرسشنامه­های جامعه‌پذیری تائورمینا (1994) ، مهارت ارتباطی بارتون (1990) و رشد اجتماعی واینلند (1953) را تکمیل کردند. داده‌ها با مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزار LISREL تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که بین جامعه‌پذیری، مهارت ارتباطی و رشد اجتماعی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. در نهایت جامعه­پذیری با میانجی­گری مهارت ارتباطی اثر غیرمستقیم و معناداری بر رشد اجتماعی دانش­آموزان ایفا می‌کند. بنابراین می­توان نتیجه گرفت جامعه­پذیری هم به‌صورت مستقیم و هم غیرمستقیم با میانجی­گری مهارت ارتباطی می‌تواند رشد اجتماعی دانش­آموزان را تحت تأثیر قرار دهد. رشد اجتماعی دانش­آموزان در آموزش‌ و پرورش می‌تواند وابسته به عوامل مختلفی همچون جامعه‌پذیر بودن و مهارت ارتباطی افراد باشد؛ بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه جامعه­پذیری و رشد اجتماعی با نقش میانجی مهارت ارتباطی در دانش­آموزان متوسطه در سال تحصیلی 2-1401 بوده است. پژوهش حاضر با توجه به هدف، کاربردي و با توجه به نحوه گردآوري داده­ها از نوع تحقیقات توصیفی ـ همبستگی محسوب می­شود. جامعه آماری شامل تمامی دانش­آموزان دختر و پسر دوره­ی متوسطه شهر یاسوج بود که ازمیان آنها با استفاده از روش نمونه برداری خوشه­ای چند مرحله­ای 400 نفر انتخاب شدند. همه آن‌ها پرسشنامه­های جامعه‌پذیری تائورمینا (1994) ، مهارت ارتباطی بارتون (1990) و رشد اجتماعی واینلند (1953) را تکمیل کردند. داده‌ها با مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزار LISREL تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که بین جامعه‌پذیری، مهارت ارتباطی و رشد اجتماعی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. در نهایت جامعه­پذیری با میانجی­گری مهارت ارتباطی اثر غیرمستقیم و معناداری بر رشد اجتماعی دانش­آموزان  ایفا می‌کند. بنابراین می­توان نتیجه گرفت جامعه­پذیری هم به‌صورت مستقیم و هم غیرمستقیم با میانجی­گری مهارت ارتباطی می‌تواند رشد اجتماعی دانش­آموزان را تحت تأثیر قرار دهد.