ارتباط بین رضایت زناشویی و خودکارآمدی شیردهی در مادران نخست‌زا و چندزای بستری در بیمارستان‌های منتخب شهر قم در سال 1401

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری کودکان، مرکز تحقیقات سلامت جامعه، واحد اصفهان (خوراسگان(، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

2 استادیار گروه مامایی، مرکز تحقیقات سلامت جامعه، واحد اصفهان )خوراسگان(، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

3 دانشیار گروه پرستاری، مرکز تحقیقات سلامت جامعه، واحد اصفهان (خوراسگان(، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران

doi
10.30468/jsums.2023.1568
چکیده

زمینه و هدف: رضایت از زندگی زناشویی به عوامل مختلفی بستگی دارد. از عوامل مؤثر بر افزایش تغذیه با شیر مادر می‌توان به میزان خودکارآمدی مادر در شیردهی اشاره کرد. این پژوهش با هدف ارتباط بین رضایت زناشویی و خودکارآمدی شیردهی در مادران نخست‌زا و چندزای بستری در بیمارستان در سال 1401 انجام گرفت.مواد و روش­ها: این مطالعه از نوع توصیفی- همبستگی بود که 81 مادر نخست‌زا و 49 مادر چندزای انتخاب‌شده به روش نمونه‌گیری آسان مورد مقایسه قرار گرفتند. گردآوری داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه رضایت زناشویی ENRICH و پرسش‌نامه خودکارآمدی شیردهی BSES-SF صورت گرفت. داده‌های حاصل از مطالعه با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS تجزیه و تحلیل شدند.یافته­ها: میانگین و انحراف معیار رضایت زناشویی در زنان نخست‌زا (1/01±2/56) و در زنان چندزا1/06±2/54) ) و خودکارآمدی شیردهی در زنان نخست‌زا (0/97±2/55) و در زنان چندزا (1/007±2/50) بود. بین رضایت زناشویی با خودکارآمدی شیردهی در مادران نخست‌زا و چندزا رابطه معنی‌دار وجود داشت.نتیجه‌گیری: نتایج این پژوهش حاکی از آن است که وضعیت خودکارآمدی شیردهی و رضایت زناشویی در مادران، کمتر از سطح متوسط بود. همچنین بین رضایت زناشویی و خودکارآمدی شیردهی در مادران نخست‌زا و چندزا رابطه وجود دارد. بنابراین، این پژوهش ضرورت آموزش و آگاهی دادن به والدین را درخصوص اهمیت حمایت از همسر و تأثیر آن بر بهبود خودکارآمدی شیردهی خانواده تأیید می‌کند.