اثر محرومیت از خواب بر عملکردهای حافظه در مقیاس وکسلر

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران

3 گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

4 دانشجوی دکترای روانشناسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.

doi
https://doi.org/10.61186/jsp.1128174
چکیده

پژوهش اخیر با هدف بررسی اثر محرومیت از خواب بر عملکردهای حافظه در مقیاس وکسلر در تیپ‌ خواب صبحگاهی دانشجویان دختر خوابگاهی شهر کرمانشاه انجام شد. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش­آزمون ـ پس­آزمون و گروه گواه می­باشد. جامعه‌ی پژوهش حاضر شامل تمامی دانشجویان دختر خوابگاهی درر سال تحصیلی 1403 می­باشد. نمونه‌ی اولیه پژوهش شامل 200 نفر از دانشجویان دختر خوابگاهی بود که به شیوه‌ی نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل آزمون حافظه وکسلر W.M.S (1939) و پرسشنامه صبحگاهی ـ شامگاهی MEQ (1976)می­باشد. تحلیل کوواریانس داده­ها نشان داد که در متغیر عملکرد حافظه بین گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد(001/0P<). با توجه به اینکه میانگین گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بر متغیر وابسته تأثیر­گذار بوده است محرومیت از خواب بر عملکردهای حافظه در تیپ‌ خواب صبحگاهی اثر دارد و موجب اختلال در عملکردهای حافظه می­شود که تمامی یافته­ها در  سطح (001/ 0>P) معنادار بودند. نتایج نشان داد محرومیت از خواب موجب اختلال در عملکردهای حافظه و ضعف عملکرد حافظه می­شود، لذا می­توان نتیجه گرفت که محرومیت از خواب منجر به کاهش عملکردهای حافظه شده است.