اثر محرومیت از خواب بر عملکردهای حافظه در مقیاس وکسلر
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران
3 گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
4 دانشجوی دکترای روانشناسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
doi
https://doi.org/10.61186/jsp.1128174چکیده
پژوهش اخیر با هدف بررسی اثر محرومیت از خواب بر عملکردهای حافظه در مقیاس وکسلر در تیپ خواب صبحگاهی دانشجویان دختر خوابگاهی شهر کرمانشاه انجام شد. پژوهش حاضر از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون ـ پسآزمون و گروه گواه میباشد. جامعهی پژوهش حاضر شامل تمامی دانشجویان دختر خوابگاهی درر سال تحصیلی 1403 میباشد. نمونهی اولیه پژوهش شامل 200 نفر از دانشجویان دختر خوابگاهی بود که به شیوهی نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل آزمون حافظه وکسلر W.M.S (1939) و پرسشنامه صبحگاهی ـ شامگاهی MEQ (1976)میباشد. تحلیل کوواریانس دادهها نشان داد که در متغیر عملکرد حافظه بین گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد(001/0P<). با توجه به اینکه میانگین گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بر متغیر وابسته تأثیرگذار بوده است محرومیت از خواب بر عملکردهای حافظه در تیپ خواب صبحگاهی اثر دارد و موجب اختلال در عملکردهای حافظه میشود که تمامی یافتهها در سطح (001/ 0>P) معنادار بودند. نتایج نشان داد محرومیت از خواب موجب اختلال در عملکردهای حافظه و ضعف عملکرد حافظه میشود، لذا میتوان نتیجه گرفت که محرومیت از خواب منجر به کاهش عملکردهای حافظه شده است.