فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر بررسی ویژگیهای روانسنجی نسخه فارسی مقیاس خودشفقت­ورزی اجتماعی (SSCS) در نمونه ایرانی بود. نمونه پژوهش شامل 307 نفر (226 زن و 81 مرد) بود که به روش نمونه­گیری غیرتصادفی در دسترس از بین دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاههای دولتی شهر تهران در سال تحصیلی 1404-1403 انتخاب شده و به ابزار پژوهش شامل مقیاس خودشفقت­ورزی اجتماعی ریس و همکاران (2011)، مقیاس ارزیابی عاطفه مثبت و منفی واتسون و تلگن (1988) و پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک (1996) پاسخ دادند. بر اساس یافته­ها، روایی صوری و محتوا نشان دهنده­ی اعتبار و پایایی مناسب این ابزار بود. همچنین روایی همگرا (AVE>0/50)، برای این پرسشنامه تعیین و تایید شد، نتایج تحلیل عاملی تاییدی برای مشخص کردن روایی سازه نیز نشان داد که این پرسشنامه از دو عامل خودشفقتی اجتماعی منفی و خودشفقتی اجتماعی مثبت تشکیل شده است که تمامی آیتم‌ها بار یا ضریب بالای 4/0 دارند و همگی معنادار هستند (p<0.01). برای بررسی پایایی و همسانی درونی مقیاس اشتیاق از پایایی ترکیبی و  ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد.که نتایج نشان داد که این مقیاس از همسانی درونی و پایایی ترکیبی مناسبی برخوردار است. در نهایت برای بررسی روایی همزمان، تحلیل ماتریس همبستگی خودشفقتی اجتماعی و عامل‌های آن با مقیاس ارزیابی عاطفه مثبت و منفی  (PANAS) و پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک نشان داد که بین خودشفقتی اجتماعی و عامل‌های آن با عاطفه مثبت همبستگی مثبت و معنادار و با عاطفه منفی همبستگی منفی و معنادار وجود دارد. همچنین بین خودشفقتی اجتماعی و عامل‌های آن با اضطراب اجتماعی نیز همبستگی مثبت و معناداری وجود دارد که با توجه به نمره­گذاری پرسشنامه اضطراب اجتماعی به این معناست که با افزایش خودشفقتی اجتماعی، اضطراب اجتماعی کاهش می­یابد. از این‌رو پرسشنامه خودشفقتی اجتماعی دارای روایی همزمان مطلوبی است (01/0p<). روی هم رفته نتایج پژوهش حاضر مبین آن بود که این مقیاس در نمونه ایرانی از ویژگی آماری مطلوبی برخوردار است و مخصوصاً می­توان آن را در نمونه­های ایرانی با اطمینان استفاده نمود.