بررسی رابطه علّی سرمایه روان شناختی و اضطراب اجتماعی دانشجویان از طریق نقش میانجی گر سبک های مقابله ای
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روان¬شناسی عمومی، گروه روان¬شناسی، دانشگاه غیر انتفاعی خیام، مشهد، ایران
2 گروه روانشناسی، موسسه آموزش عالی بینالود، مشهد، ایران
doi
https://doi.org/10.61882/jsp.1193255چکیده
این پژوهش با هدف بررسی رابطه علّی سرمایه روانشناختی و اضطراب اجتماعی دانشجویان از طریق نقش میانجی گر سبک های مقابله ای انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی از طریق الگویابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه خیام مشهد در سال 1403 بودند که از میان آنها تعداد 250 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده¬های پژوهش از پرسشنامه های سرمایه روان شناختی لوتانز و همکاران (2007)، سبک های مقابله ای پارک (2007) و اضطراب اجتماعی کانور و همکاران (2000) استفاده شد. داده¬ها با استفاده از الگویابی معادلات ساختاری و در نرم¬افزار¬های آماری SPSS و AMOS ویراست 25 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که الگوی نهایی از برازش خوبی برخوردار بوده است. همچنین، یافته¬ها نشان داد که سرمایه روانشناختی با سبک های مقابله ای کارآمد (0001/0p< ،69/0=β) رابطه مثبت مستقیم و با سبک¬های مقابله¬ای ناکارآمد (0001/0p< ،25/0- =β) و اضطراب اجتماعی (0001/0p< ،54/0- =β) رابطه منفی مستقیم دارد. علاوه بر این، نتایج نشان داد که سبک های مقابله ای میانجی گر رابطه بین سرمایه روانشناختی و اضطراب اجتماعی هستند (001/0p<). یافتهها نشان داد که سرمایه روانشناختی از طریق سبکهای مقابلهای میتواند تأثیر غیرمستقیم بر کاهش اضطراب اجتماعی داشته باشد و به عنوان عاملی محافظتی در بهزیستی روانی باشد. دانشجویانی با سرمایه روانشناختی بالا در مواجهه با شرایط استرسزا از سبک مقابلهای کارآمد استفاده میکنند که به بهبود عملکرد اجتماعی و کاهش اضطراب اجتماعی کمک میکند.
