شخصیت نمایشی و مدگرایی؛ نقش میانجی نیاز به بازخوردهای اجتماعی و اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی در کاربران اینستاگرام

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

2 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

3 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

4 استاد گروه روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

doi
https://doi.org/10.61882/jsp.1200556
چکیده

مدگرایی پدیده‌ عصر جدید با رشد ارتباطات گسترش یافته و مصرف‌گرایی را تشدید کرده است. پژوهش با هدف پیش‌بینی مدگرایی براساس علایم اختلال شخصیت نمایشی با نقش میانجی نیاز به بازخوردهای اجتماعی در شبکه‌های اجتماعی و اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی در کاربران شبکه اجتماعی اینستاگرام انجام گرفت. طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری دانشجویان دانشگاه‌های شهر تبریز بود. براساس نظر کلاین (2015) از جامعه آماری 397 نفر به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چند مرحله‌ای انتخاب گردید. ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل، مقیاس نیاز به بازخوردهای اجتماعی در شبکه‌های اجتماعی (دورادونی و همکاران، 2023)، مقیاس اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی خواجه احمدی و همکاران (1395)، مقیاس شخصیت نمایشی (فرگوسن و نگی، 2006) و مقیاس مدگرایی امیرکواسمی و همکارن (1394) بود. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS24 و AMOSE24 به روش تحلیل‌مسیر تحلیل گردید. نتایج همبستگی معنا‌داری بین مدگرایی و متغیرهای پیش‌بین و میانجی نشان داد (01/0>P). براساس نتایج، علایم شخصیت نمایشی به‌ صورت مستقیم 30 درصد (30/0=β) و به طریق غیر‌مستقیم 57 درصد (57/0=β) از واریانس مدگرایی را تبیین می‌کند. براساس نتایج آزمون بوت استروپ، مقدار شمول واریانس و آزمون سوبل نیاز به بازخوردهای اجتماعی و اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی دارای نقش میانجی جزئی بود و نقش میانجی آنها در سطح آماری (05/0>P) معنادار است. نتیجه‌گیري می‌گردد، کاربران اینستاگرام که دارای علایم اختلال شخصیت نمایشی هستند و یا به تبع آن نیاز به بازخورد اجتماعی در شبکه‌های اجتماعی دارند و اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی پیدا می‌کنند، بیشتر به مدگرایی و مصرف محصولات مد گرایش پیدا می‌کنند