نقش حیطه¬های چهارگانه وجودی (خداوند، خویشتن، دیگران و طبیعت) در پیش¬بینی راهبرد¬های مقابله¬ای والدین درگیر سندروم آشیانه خالی
نویسندگان
1 داور
2 گروه مشاوره، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه. ایران
doi
چکیده
سندروم آشیانه خالی نوعی حالت روانشناختی که والدین پس از ترک خانه توسط فرزندان، احساس غم و تنهایی و اضطراب را تجربه می کنند. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش حیطههای چهارگانه وجودی در پیشبینی راهبردهای مقابلهای در والدین درگیر سندروم آشیانه خالی انجام شد. روش پژوهش کمی-توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه والدین درگیر سندروم آشیانه خالی شهرستان اسلام اباد غرب در سال 1403 بود که به روش نمونهگیری دردسترس 137 نفر انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری اطلاعات پرسشنامه پاسخهای مقابلهای (بیلینگز و موس، 1981) و پرسشنامه بهزیستی معنوي (دهشیری و همکاران، 1392) بود. داده ها با روش همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه گام به گام در نرم افزار SPSS-25 تحلیل گردید. نتایج رگرسیون آشکار کرد که از بین حیطههای چهارگانه وجودی، حیطه ارتباط با خویشتن پیشبینیکننده راهبرد حل مساله (14/0=, R 2 01/0>P)؛ حیطههای ارتباط با دیگران و ارتباط با خداوند پیشبینیکننده راهبرد ارزیابی شناختی(25/0=, R 2 01/0>P)؛ حیطههای ارتباط با خویشتن و ارتباط با خداوند پیشبینیکننده راهبردهای مبتنی بر هیجان(21/0=, R 2 01/0>P)؛ حیطههای ارتباط با دیگران و ارتباط با خداوند پیشبینیکننده حمایت اجتماعی(33/0=, R 2 01/0>P) و حیطه ارتباط با خویشتن پیشبینیکننده راهبرد جسمانی کردن (33/0=, R 2 01/0>P) بودند. براساس نتایج به دست آمده میتوان گفت حیطههای چهارگانه وجودی(خداوند، خویشتن، دیگران و طبیعت) به عنوان منبع مهمی در تقویت راهبردهای مقابلهای سازگار(راهبردهای حل مسئله، ارزیابی شناختی، احساس حمایت اجتماعی) و کاهش راهبردهای ناکارآمد (انکار، سرزنش، واکنش هیجانی افراطی، جسمانی سازی، اشتغال ذهنی و خیالپردازی) در نظر گرفت.