نقش حیطه¬های چهارگانه وجودی (خداوند، خویشتن، دیگران و طبیعت) در پیش¬بینی راهبرد¬های مقابله¬ای والدین درگیر سندروم آشیانه خالی

نویسندگان

1 داور

2 گروه مشاوره، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه. ایران

doi
چکیده

سندروم آشیانه خالی نوعی حالت روانشناختی که والدین پس از ترک خانه توسط فرزندان، احساس غم و تنهایی و اضطراب را تجربه می کنند. پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش حیطه­های چهارگانه وجودی در پیش­بینی راهبردهای مقابله­ای در والدین درگیر سندروم آشیانه خالی انجام شد. روش پژوهش کمی-توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه‌ آماری شامل کلیه والدین درگیر سندروم آشیانه خالی شهرستان اسلام اباد غرب در سال 1403 بود که به روش نمونه­گیری دردسترس 137 نفر انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری اطلاعات پرسش­نامه پاسخ­های مقابله­ا­ی (بیلینگز و موس، 1981) و پرسش­نامه بهزیستی معنوي (دهشیری و همکاران، 1392) بود. داده ها با روش همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه گام به گام  در نرم افزار SPSS-25 تحلیل گردید. نتایج رگرسیون آشکار کرد که از بین حیطه­های چهارگانه وجودی، حیطه ارتباط با خویشتن پیش­بینی­کننده راهبرد حل مساله (14/0=, R 2 01/0>P)؛ حیطه­های ارتباط با دیگران و ارتباط با خداوند پیش­بینی­کننده راهبرد ارزیابی شناختی(25/0=, R 2 01/0>P)؛ حیطه­های ارتباط با خویشتن و ارتباط با خداوند پیش­بینی­کننده راهبردهای مبتنی بر هیجان(21/0=, R 2 01/0>P)؛ حیطه­های ارتباط با دیگران و ارتباط با خداوند پیش­بینی­کننده حمایت اجتماعی(33/0=, R 2 01/0>P) و حیطه ارتباط با خویشتن پیش­بینی­کننده راهبرد جسمانی کردن (33/0=, R 2 01/0>P) بودند. براساس نتایج به دست آمده می­توان گفت حیطه­های چهارگانه وجودی(خداوند، خویشتن، دیگران و طبیعت) به عنوان منبع مهمی در تقویت راهبرد­های مقابله­ای سازگار(راهبردهای حل مسئله، ارزیابی شناختی، احساس حمایت اجتماعی) و  کاهش راهبردهای ناکارآمد (انکار، سرزنش، واکنش هیجانی افراطی، جسمانی سازی، اشتغال ذهنی و خیال­پردازی) در نظر گرفت.