اثربخشی درمان ایمان¬مدار-پرهیزمدار برکارکردهای اجرایی معتادان تحت درمان

نویسندگان

1 گروه روانشناسی، واحد زرند، دانشگاه آزاد اسلامی، زرند، ایران.

2 گروه علوم تربیتی و روانشناسی، واحد کرمان، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمان، ایران

3 گروه روانشناسی، واحد زرند، دانشگاه آزاد اسلامی، زرند، ایران

doi
چکیده

امروزه اختلال­هاي وابسته به مواد یکی از مشکلات سلامت عمومی در جهان و ایران به­شمار می­آید. این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی درمان ایمان­مدار-پرهیزمدار برکارکردهای اجرایی معتادان تحت درمان شهر کرمان در سال 1403 انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمايشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری اين پژوهش شامل تمام مددجویان درحال ترک با سابقه مصرف حداقل يکی از مواد به جز نیکوتین و الکل بودند که در مراکز درمانی شهر کرمان با پروتکل ایمانمدار-پرهیزمدار در سال 1403 مقیم و حسب بازه زمانی اجرای پژوهش به تعداد 490 نفر می‌باشند. نمونه پژوهش شامل 40 نفر از این افراد بودکه با روش نمونه گیری هدفمند از معتادین تحت درمان انتخاب گردیده و به طور تصادفی در دو گروه آزمايش و گواه جايگزين شدند.گروه آزمایش بسته درمانی ایمانمدار-پرهیزمدار را دریافت کرده و گروه کنترل فقط در لیست انتظار دریافت درمان قرارگرفت. ابزار این پژوهش پرسشنامه نارسایی در کنشوري اجرايي بارکلي (2011) بوده است. میـزان P کمتـر از 05/0 معنـی­داری در نظـر گرفتـه شـد.نتایج آزمون تحلیل کواریانس نشان داد که درمان ایمان مدار-پرهیز مدار در کاهش کنش اجرایی خود مدیریتی زمان، خود سازماندهی، خود کنترلی، خود انگیزشی و خودنظم جویی تاثیر معنادار داشته است و مصرف کنندگان مواد شهر کرمان، در مقایسه با گروه کنترل که درمانی دریافت نکرده بودند، کنش اجرایی خود مدیریتی زمان، خود سازماندهی، خودکنترلی، خودانگیزشی و خودنظم جویی پایینتری داشتند و درمان بر روی خودسازماندهی و خودکنترلی به ترتیب با اندازه اثر 74/0 و 726/0 بیشترین تاثیر را داشته است (01/0P <).  بـر اسـاس یافتـه­هـای پژوهـش، از درمان ایمانمدار-پرهیزمدار برای بهبود کارکردهای اجرایی معتادان تحت درمان مـی تـوان اسـتفاده کـرد. کلمات کلیدی: درمان ایمان­مدار-پرهیزمدار،کارکردهای اجرایی، معتادان.