فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف : هدف پژوهش حاضر مدلیابی رابطه بین سبک­های دلبستگی با صفات شخصیت خودشیفته در ورزشکاران و بررسی نقش میانجیگر مشکلات بین­فردی در بود. روش‌ها : روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و هدف پژوهش کاربردی بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمام ورزشکاران منظقه 17 شهر تهران و گروه نمونه پژوهش حاضر شامل 250 نفر بود که به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه شخصیت خودشیفته، مقیاس دلبستگی بزرگسالان و مقیاس مشکلات بین­فردی بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از روش مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد. یافته‌ها : در پژوهش حاضر، ضریب مسیر غیرمستقیم بین سبک دلبستگی اجتنابی (01/0> P، 169/0=β) و سبک دلبستگی اضطرابی (01/0> P، 110/0=β) با صفات شخصیت خودشیفته مثبت و در سطح 01/0 معنادار بود. نتیجه گیری : یافته‌های پژوهش حاضر نشان داد توجه به مشکلات بین‌فردی و سبک‌های دلبستگی ناایمن می‌تواند در شناسایی و درک شکل‌گیری صفات خودشیفته نقش مهمی داشته باشد. بنابراین طراحی مداخلات روان‌شناختی مبتنی بر بهبود مهارت‌های ارتباطی و تنظیم هیجان می‌تواند در کاهش مشکلات بین‌فردی و ارتقای سلامت روان ورزشکاران مؤثر باشد.