بررسی آموزه های اخلاقی در باب بیع باتاکیدبر نظر امام خمینی(ره) و دیگر فقهای امامیه
نویسندگان
1 استادیار رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، خراسان رضوی، ایران
2 استادیار رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، خراسان رضوی، ایران
3 دانشجوی دکترای رشته ی فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد، خراسان رضوی، ایران
doi
10.30510/psi.2022.301086.2179چکیده
زمینه و هدف:بیع از جمله واژههایی است که در فقه اسلامی به عنوان یکی از پرکاربردترین واژهها شناخته میشود. و جدای از اینکه در دوره نوین وارد قوانین مدون گردید قبلا از آموزه های اخلاقی پیروی نموده است. فقهای اسلامی هر یک به تعریفی از ماهیت، ارکان و انواع بیع به عنوان یکی از عقود معین و مهم اسلامی پرداختهاند. در خصوص بیع باید گفت که در برخی از تعاریف، فقهای متقدم امامیه ماهیت آن مبادله دو مال دانسته شده، این در حالی است که مشهور فقهای اسلامی ماهیت آن را ایجاب و قبولی میدانند که مبیع را ملک مشتری و ثمن را ملک بایع میگرداند.هدف ما در این تحقیق تحلیل آموزهای اخلاقی با فقه و حقوق در باب بیع با تاکید بر نظر امام خمینی(ره) و دیگر فقهای امامه می باشد.مواد و روشها : این مقاله بصورت توصیفی و تحلیلی با بهره مندی از منابع کتابخانه ای با ابزار فیش بردای تهیه و تدوین گردیده است.یافته های تحقیق:یافته ها حاکی از این است که آموزه های اخلاقی در بیع در حقوق اسلامی نقش ارزنده ای دارد به گونه ای که در تعاریف فقهای متأخر و معاصر امامیه گونهای تحول معنایی در تفسیر بیع به چشم میخورد. و از منظر امام خمینی و سایر فقهای اسلامی عناصر تملیک و ملکیت در بیع مفاهیمی هستند که از گستره مفهومی وسیعی برخوردارند و این همان وجه برتری و تمایز نظر فقهای امامیه، با تاسی از آموزه های اخلاقی و معنوی دینی، نسبت به حقوقدانان پیرامون حقیقت بیع است.