فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف اصلی مقاله حاضر، تبیین یکی از روش های حقوقی حفظ تعادل اقتصادی شکل گرفته در زمان انعقاد قراردادهای بین المللی سرمایه گذاری در بخش عملیات بالادستی قراردادهای حوزه نفت و گاز از منظر حقوق موضوعه ایران است که در ادبیات حقوق نفت و گاز تحت عنوان «شرط تعادل اقتصادی» از آن یاد می شود. در طول اجرای یک نمونه از قراردادهای بین المللی بالادستی حوزه نفت و گاز ممکن است تغییرات سیاسی و اجتماعی، جنگ‌ها، منازعات و آشوب‌های منطقه‌ای و بین‌المللی ، تغییرات و نوسانات مالی و ارزی، افزایش و کاهش شدید قیمت‌ها، بحرانهای اقتصادی، تحریم‌های خارجی، تغییرات زمین‌شناسی و زیست‌محیطی، تغییر دولت‌ها و قوانین و مقررات واقع شوند.گاهی این حوادث منجر به تغییر بنیادین اوضاع و احوال زمان انعقاد عقد شده و باعث برهم خوردن تعادل اقتصادی آن گردیده و باعث می‌شود اجرای آن بسیار دشوار گردیده و نیاز به هزینه گزاف داشته باشد. از این رو پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی، تحلیلی بدنبال پاسخ به این سوال است که تغییر بنیادین اوضاع و احوال زمان انعقاد عقد چه تاثیری می‌تواند بر اجرای این دسته از قراردادها داشته باشد؟ به طور کلی در صورت تغییر بنیادین اوضاع و احوال سه اثر انحلال، فسخ یا تعدیل ممکن است واقع شود. انحلال نمی‌تواند به عنوان یکی از این آثار در قراردادهای بالادستی رخ دهد به این دلیل که تغییر بنیادین در شرایط ذاتی عقد موجب انحلال آن خواهد شد در حالی که تعادل عوضین یا نحوه اجرای عقد در زمره شرایط ذاتی قرار نمی‌گیرند.