پروژه تخریب، صلح، یا فناوری؟ گرهگشایی از رابطه بین پروژه گاپ و مسأله زیستمحیطی منطقه.
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی - دانشکده حقوق و علوم سیاسی کرج - گروه حقوق بین الملل
2 گروه آموزشی روابط بین الملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
doi
10.30510/psi.2022.356322.3840چکیده
پروژه جنوب شرقی آناتولی (گاپ) در دهه 1970 برای تولید انرژی و آبیاری زمینهای خشک از طریق ساخت سدها و نیروگاههای برق آبی بر روی رودخانههای فرات و دجله و شبکههای آبیاری گسترده در جنوب شرقی ترکیه آغاز شد. با گذشت زمان، این پروژه برای دستیابی به طیف وسیعتری از اهداف در زمینههای مختلف گسترش یافت و منطقه جنوب شرقی آناتولی را به طور اساسی متحول کرد. همچنین به طور گسترده ادعا میشود که گاپ بر امنیت زیستمحیطی سه کشور عراق، سوریه و ایران تأثیرگذار بوده و ملاحظات امنیتی و محاسبات سیاسی در منطقه دلیل وجود پروژه گاپ میباشد. با این حال، این پیوند فرضی بین گاپ و امنیت محیطزیست منطقه اغلب به شیوهای سادهگرایانه انگاشته میشد و این پرسش که چگونه این دو به هم مرتبط بودهاند – یا نه – تا کنون بیپاسخ مانده است. هدف این مقاله، پر کردن این شکاف پژوهشی و بررسی ماهیت پیچیده و چند بعدی رابطه متقابل بین پروژه گاپ و مسأله زیستمحیطی منطقه بر اساس منابع مختلف دادههای اولیه و ثانویه است. بر این اساس، مقاله روایات عمدهای را که در آنها گاپ به عنوان یک تهدید زیستمحیطی و توطئه سیاسی تصور میشود، شناسایی و مورد بحث قرار میدهد.
