ملیگرایی جدید در اروپا و پیامدهای آن برای ایران (از منظر جامعه شناسی سیاسی)
نویسندگان
1 دانشجوی دوره دکتری جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه
2 دانشیار روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبائی. تهران. ایران
doi
10.30510/psi.2022.308924.2428چکیده
چکیدهتحلیلهای مختلفی درباره رشد ناسیونالیسم جدید در اروپا ارائه شده است. عمده تحلیلها ناظر بر پیامدهای نابرابری ناشی از اقتصاد سیاسی، جهانی شدن، ادغام اروپا و مساله مهاجران متمرکزاند. از منظر این پژوهش ریشههای تاریخی، میراث فرهنگی و هویتی کشورهای اتحادیه اروپا به عنوان متغیری اساسی در ظهور نوملیگرایی است که در بسیاری از تحلیل ها مغفول ماندهاست. این مقاله به عوامل گوناگون ظهورانگاره ملیگرایی جدید در اتحادیهاروپا میپردازد. بر این اساس به این پرسش پاسخ میدهد که کدام عوامل در ظهور انگارههای ملیگرایی جدید در اتحادیه اروپا موثر هستند و این پدیده چه پیامد هایی برای ایران دارد؟ فرضیه ای که این مقاله سعی در بین الاذهانی کردن آن دارد این است که بحران های اقتصادی، مهاجرت و شکافهای اجتماعی و اقتصادی ناشی از جهانیشدن با برجسته کردن علقههای هویتی و میراث فرهنگی تاریخی نزد نیروهای اجتماعی موجب ظهور ملیگرایی جدید در میان کشورهای اتحادیه اروپا و بازنمایی آن در مقابل اتحادیهگرایی شده است.این امر فرصت ها و پیامدهایی را نیز برای جمهوری اسلامی ایران فراهم مینماید که سیاست-گذاری مناسب در این زمینه را ضروری میسازد. روش پژوهش در این مقاله مبتنی بر توضیح ملیگرایی جدید و سپس تبیین عوامل ظهور انگاره ملیگرایی در اتحادیهاروپا است.