ارائه چارچوب ساختاری تفسیری توسعه کارآفرینی در آموزش عالی با پیامد اجتماعی و اقتصادی (مطالعه موردی: دانشگاه تهران مرکزی)
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت صنعتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت کارآفرینی، گروه مدیریت کارآفرینی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه مدیریت صنعتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.30510/psi.2022.331232.3153چکیده
این پژوهش با هدف ارائه چارچوب توسعه کارآفرینی در آموزش عالی مبتنی بر پیامدهای اجتماعی و اقتصادی اجرایی شد. در این تحقیق جهت مدلسازی از روشهای آمیخته کمی و کیفی استفاده شد. جامعه آماری مرحله کیفی، 10 نفر از خبرگان کارآفرینی و اساتید گروه تخصصی کارآفرینی بود. روش نمونهگیری، گلولهبرفی بوده جامعه اماری مرحله کمی 80 نفر از کارشناسان و متخصصان حوزه کارآفرینی که با روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند. ابزارگردآوری دادهها در مرحله کیفی، مستندات (مرورسیستماتیک) و مصاحبه عمیق نیمهساختاریافته بود و پایایی آن با توافق درونی کدگذاری همکار تأیید شد. روش پژوهش مرحله کمی، مدلسازی ساختاری تفسیری جهت سطح بندی مقولهها است. جهت تأیید روابط بین مؤلفهها از معادلات ساختاری بهرهگرفته شد. نتایج نشان داد پیشنیارهای توسعه کارآفرینی دارای هفت سطح است که زیرساختهای ارزشی جامعه در سطح اول، فرهنگسازی در جامعه و پیشنیازها دولتی در سطح دو، ساختار دانشگاه کارآفرینی اجتماعی و سیاستگذاری و تعیین اهداف توسعه کارآفرینانه اجتماعی دانشگاه و پیشنیازهای مدیریتی و سرمایهانسانی دانشگاهها در سطح سه، فعالیتها و اقدامات و ارتباطات دانشگاهی و تعاملات بین نهادی در سطح چهار، پیشنیارهای دانشجویی در سطح پنج، فعالیتها و اقدامات دانشجویان در سطح شش، تقویت جایگاه دانشگاه کارآفرین اجتماعی در جامعه در سطح هفت قرار دارد.
