جرایم مبتنی بر اخفاء با تاکید بر اختفای طفل
نویسندگان
1 استادیار، گروه حقوق، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران.
2 استادیار گروه حقوق، واحد تهران مرکزی، دانشگاه ازاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکترای حقوق، گرایش حقوق کیفری و جرمشناسی، واحد آیت الله آملی، دانشگاه آزاد اسلامی، آمل، ایران
doi
10.30510/psi.2022.326009.2990چکیده
در این پژوهش به تبیین و کنکاش درخصوص جرم اخفای طفل بر مبنای سیاست کیفری ایران در قبال جرایم اخفاءو پنهان کاری پرداخته می شود. اخفا را در اصطلاح حقوق جزا، به پنهان کردن شخص، مال یا ماهیت واقعی مال، با هدف مجرمانه تعریف می نمایند. مخفی نمودن به خودی خود جرم محسوب نمیشود؛ اما گاهی موضوع اخفاء عملی است که نظم عمومی را به مخاطره انداخته و قانون گذار برای جلوگیری از آن، این عمل را جرم انگاری نموده و برای آن مجازات تعیین می نماید. در مورد ربایش نوزاد (تازه متولد شده) تنها در برخی از نظامهای حقوقی و از جمله ایران قانون خاص تصویب شده است. لذا در این رهگذر عناصر متشکله جرم اختفای طفل از منظر فقهی و حقوقی مورد مداقمه قرار می گیرد.با توجه به مطالب معنونه، در مقام جمع بندی باشد بیان داشت که، مشهور فقها در مورد ربودن کودک به شرط عدم فروش آن قائل به تعزیر هستند امّا اگر سارق کودک را بفروشد بر اساس نظر اکثر، مجازات وی قطع دست است؛ در قانون نیز ربودن و اختفاء کودکان ممنوع بوده و برای مجازات حبس و همچنین جزای نقدی در نظر گرفته شده است. در قانون نیز برای این مورد مجازات، حبس در نظر گرفته شده است.