مسئولیت کیفری تعرض به سفارت خانه ها در حقوق کیفری ایران و فقه اسلامی
نویسندگان
1 دکتری علوم سیاسی ، دانشگاه آزاد اسلامی ، آشتیان ، ایران
2 کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه آیت الله بروجردی
3 گروه حقوق ، واحد نجف آباد ، دانشگاه آزاد اسلامی ، نجف آباد ، ایران
4 کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه آزاد واحد خرم آباد
doi
10.30510/psi.2022.303724.2272چکیده
امروزه تأثیر روابط دیپلماتیک و ضرورت آن در تعاملات بین الملی انکار نشدنی است. تصویب معاهده های بینالمللی مختلف در زمینه روابط دیپلماتیک، از جمله کنوانسیونهای وین 1961 و 1963 بر اهمیت این مسئله افزوده است. مصونیت اشخاص، اموال و اماکن دیپلماتیک از تعرض، تعقیب، تخریب، ضبط و مصادره از جمله مقررات وضع شده روابط دیپلماتیک در کنوانسیون وین و سایر کنوانسیونها است. جمهوری اسلامی ایران نیز با الهام از تعالیم اسلام و اصولی از جمله اصل وفای به عهد، با الحاق به کنوانسیونهای مزبور خود را ملزم به رعایت مقررات روابط دیپلماتیک نموده است. براین اساس هرگونه تعرض به اشخاص و اماکن دیپلماتیک علاوه بر مخالفت با شرع ، از نظر قانونی نیز ممنوع است. بنابراین در راستای جلوگیری از تعرض به موارد مذکور، حقوق بین الملل مزایا و مصونیت هایی در نظر گرفته که رعایت آن را بر کشورهای پذیرنده الزامی دانسته است. کشورهای پذیرنده نیز با اتخاذ تدابیرمناسب از هرگونه تعرض، تخریب به اماکن و جاسوسی جلوگیری به عمل می آورد.