نقش دیپلماسی عمومی در افزایش نفوذ جمهوری اسلامی ایران در تحولات سوریه بر اساس گفتمان بیداری اسلامی
نویسندگان
1 دانشجوی دﮐﺘﺮى رواﺑﻂ ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻞ، داﻧﺸﮑﺪه ﺣﻘﻮق، اﻟهیات و ﻋﻠﻮم ﺳﯿﺎﺳﻰ ،واﺣﺪ ﻋﻠﻮم و ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت، داﻧﺸﮕﺎه آزاد اﺳﻼﻣﯽ، ﺗﻬﺮان، اﯾﺮان.
2 دانشیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی،واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران
3 دانشیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی،واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران
doi
10.30510/psi.2022.347527.3621چکیده
دیپلماسی عمومی رویکردی نوین در سیاست خارجی کشورهاست که مردم و به ویژه نخبگان جوامع دیگر را در روابط خارجی هدف قرار میدهد و هدف آن تاثیرگذاری و شکلدهی افکار عمومی بوده است. جمهوری اسلامی ایران در پرتو تحولات عربی منطقه خاورمیانه به خصوص در بحران سوریه حضور و نقش فعالی داشته و از انواع دیپلماسی از جمله دیپلماسی عمومی استفاده نموده است. در این مقاله سعی شده است نقش دیپلماسی عمومی جمهوری اسلامی ایران در افزایش نفوذ جمهوری اسلامی ایران در سوریه و موانع و محدودیتهای دیپلماسی عمومی مورد بحث قرار گیرد. نویسندگان با روش توصیفی- تحلیلی این فرضیه را مطرح نمودهاند که جمهوری اسلامی ایران از دیپلماسی عمومی و قدرت نرم در کنار قدرت سخت خود استفاده نموده تا بتوانند نقش و نفوذ منطقهای خود را تثبیت و تقویت کند و در این راستا از منابع فرصتها و امکانات مناسب و متفاوتی برای بهرهگیری از دیپلماسی عمومی در سوریه استفاده نموده است. اما این موفقیت تحت تاثیر سایر اشکال دیپلماسی منجمله رسمی و نظامی قرار گرفته و بدلیل برخی موانع و محدودیتهای درونزا و برونزا نتوانسته است از جایگاه اصلی و واقعی خود برخوردار باشد.