واکاوی منابع فرهنگی مکان در راستای تجدیدنسل فرهنگ مبنای محلات
نویسندگان
1 استاد گروه معماری و شهرسازی، واحد علم و صنعت، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
3 گروه معماری، واحد بین الملل کیش، دانشگاه آزاد اسلامی، جزیره کیش، ایران
doi
10.30510/psi.2022.297902.2088چکیده
این تحقیق با بررسی عوامل و منابع فرهنگی موثر بر مکان، عوامل و پتانسیلهایی که قابلیت تجدیدنسل و احیاء محلات در حوزه فرهنگی را دارند شناسایی کرد و با ارائه مدل مفهومی نحوه بهرهگیری از این عوامل در سیاست-های تجدیدنسل شهری را نشان داده است. فرهنگ به عنوان رویداد اجتماعی نیازمند بستری است که مورد بررسی قرار گیرد، از این رو مطالعه ساختار فضای شهری دارای اهمیت است؛ فضای شهری، نوعی فضای جغرافیایی است که در اثر تعامل ویژگیهای محیط طبیعی و ساختار اجتماعی- اقتصادی شکل میگیرد؛ این پژوهش با هدف بهبود ساختار بافت فرسوده محلات شهری به صورت کیفی و روش ولکات بر مبنای پارادایم تفسیری مطالعات گذشته را مورد واکاوی قرار داده و به این نتیجه رسید که منابع فرهنگی میراثی شامل میراث طبیعی، میراث ساختمانی و ملموس، میراث ناملموس و هنر، محصولات و فعالیت های فرهنگی تعریف میشود که با بهرهگیری از آنها در صنایع خلاق و الگوی تولید و مصرف میتواند درمانگر بافت فرسوده محلات شهری باشد.