توسعه مدل سنجش اثربخشی دوره های آموزشی کوتاه مدت و میان مدت در جامعه دانشگاهی علوم پزشکی
نویسندگان
1 گروه مدیریت منابع انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائم شهر، قائم شهر، ایران
2 گروه مدیریت دولتی، ، واحد قائمشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائمشهر، ایران
3 گروه مدیریت دولتی، واحد قائم شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، قائم شهر، ایران
doi
10.30510/psi.2022.305451.2321چکیده
مقدمه: این پژوهش، ارائه مدل سنجش اثربخشی دوره های آموزشی کوتاه مدت و میان مدت در دانشگاه علوم پزشکی مازندران است. روش پژوهش: روش تحقیق ترکیبی (کمی، کیفی) است. جامعه آماری شامل متخصصین و مدیران دانشگاهی و کارکنان سازمان علوم پزشکی استان مازندران میباشد. در مرحله کیفی از روش نمونه گیری هدفمند و در فاز کمی از روش نمونه گیری طبقهای متناسب و برای گردآوری اطلاعات از روش (میدانی مصاحبه، پرسشنامه محقق ساخته) استفاده شده است. پاسخهای جمع آوری شده با استفاده از فنون آمار توصیفی (از فراوانی، درصد، میانگین، انحراف استاندارد) و استنباطی (همبستگی و تی گروههای مستقل) با استفاده نرم افزار SPSS و Lisrel مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: یافته های مقاله نشان داد مؤلفههای اصلی دوره های آموزشی کوتاه مدت و میان مدت دانشگاهی شامل (اثربخشی و کارایی، رضایمندی شغلی، انگیزش و روحیه، برنامهریزی و هدفگذاری، مهارتهای انجام وظیفه مدیریتی، نهادینه کردن اهداف سازمانی، مهارتهای ارتباطی مدیریتی، و در نهایت تأکید بر آموزش و توسعه) است. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که بین نظرات سطوح نهادی و عملیاتی در رتبهبندی ابعاد دوره های آموزشی کوتاه مدت و میان مدت دانشگاهی به ترتیب (اثربخشی و کارایی، رضایمندی شغلی، انگیزش و روحیه، برنامهریزی و هدفگذاری، مهارتهای انجام وظیفه مدیریتی، نهادینه کردن اهداف سازمانی، مهارتهای ارتباطی مدیریتی، و در نهایت تأکید بر آموزش و توسعه) به ترتیب بیشترین اهمیت و کمترین اهمیت را در دوره های آموزشی کوتاه مدت و میان مدت دانشگاهی دارند.
